باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
از بس که غم دنیی مردار خوری نه کار کنی و نه غم کار خوری سرمایهٔ تو در همه عالم، عمریست بر باد مده! که غصّه بسیار خوری
شمارهٔ ۳۲
از دورِ فلک زیر و زبر خواهی شد رسوای جهانِ پردهدر خواهی شد از خواب درآی ای دلِ سرگشته که زود تا چشم زنی، به خواب درخواه…
شمارهٔ ۳۳
هرچند که دریای پرآب آمد پیش بشتاب که کار با شتاب آمد پیش گر غرقه شدی چه سود؟ کاندر همه عمر بیدار کنون شدی که خواب آمد پی…
شمارهٔ ۳۴
کی نیک افتد تو را که بد میباشی؟ جان میدهی و خصمِ خرد میباشی کاریست دگر، تو را نخواهند گذاشت تا بر سر روزگار خود میب…
شمارهٔ ۳۵
ای دوست! اگر تو دوستدار خویشی تا کی ز هوا بر سر کار خویشی؟ هر چند که بیشتر همی آموزی میبینمت این که بر قرار خویشی
شمارهٔ ۳۶
اوّل قدمت، دولت انبوه مجوی کاهیت نخست بس بود، کوه مجوی گر یک سرِ ناخنات پدید آمد کار در کار شو و به ناخن اندوه مجوی
شمارهٔ ۳۷
ای بیخبران! دلی به جان دربندید وز نیک و بد خلق، زبان دربندید چون کار فتاد، بر کناری مروید این کار شگرف را میان دربندید
شمارهٔ ۳۸
تو خفته وعاشقان او بیدارند تو غافل و ایشان همه در اسرارند بیکاری تو چو همچنین خواهد بود اما همه ذرّاتِ جهان، در کارند
شمارهٔ ۳۹
ای پای ز دست داده! در پی نرسی نظّارهٔ جام کن که در مِی نرسی تو هیچ نیی، در که توانی پیوست؟ با توست بههم، چگونه در وی نر…
شمارهٔ ۴۰
دل بستهٔ روی چون نگار او کن جان بر کف دست نه، نثار او کن بنگر سَرِ کار و زود کار از سر گیر پس کار و سر اندر سَرِ کار او …