باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۵۷

شعر

فهرست اشعار

بشکفت گل و رونق شمشاد ببرد آرام دل بنده و آزاد ببرد بلبل گل را جملهٔ شب دم میداد تا لاجرمش زان همه دم باد ببرد

گل از پی عمری به طلب می‌آید از پردهٔ غنچه زین سبب می‌آید گل نیست که آن غنچه نمود از پیکان جان است که غنچه را به لب می‌آی…

گل عمر بسی کرد طلب پس چه کند آورد ز غنچه جان به لب پس چه کند بلبل سبقی از ورق گل میخواند تکرار همی کند به شب پس چه کند

با گل گفتم که با چنین عمر که هست انگار که نیست رخت بر باید بست گل گفت: چو نیست در جهان جای نشست هم بر سر پای میروم دست ب…

گل بین که به صد غنج و به صدناز رسید وز غنچهٔ سرکش به صد اعزاز رسید رازی که صبا به گوش گل درمیگفت امروز به بلبل آن همه با…

تا پرده ز روی گلِ تر باز افتاد بلبل با گل همدم و همراز افتاد ناآمده گویی به سرانجام رسید زین شیوه که کار غنچه آغاز افتاد

آن نقد نگر که در میان دارد گل یعنی که کنار زرفشان دارد گل گل میخندد که زعفران خورد بسی شک نیست در آن که زعفران دارد گل

۶/۶