باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۵۷

شعر

فهرست اشعار

گل گفت ز تفِّ دل عرق خواهم کرد زر از پی عمر بر طبق خواهم کرد چون مینالد بلبل عاشق بر من شک نیست در آن که جامه شق خواهم ک…

گل بر سر پای غرقهٔ خون زانست کاو روز دویی درین جهان مهمانست پیکان در خون عجب نباشد دیدن در غنچه نگر که خونِ در پیکان است

یارب صفت رایحهٔ نسرین چیست این روح ریاحین چمن چندین چیست گر مصحف حسن نیست گلبرگ لطیف پس بر ورقش دَه آیهٔ زرّین چیست

افکند گلابگر ز بیدادگری صد خار جفا در ره گلبرگ طری گل گفت: آخر کنار پُر زر دارم تو سنگدلم بینی و بازم نخری

بلبل به سحرگه غزلی تر میخواند تا ظن نبری کان غزل از بر میخواند از دفتر گل باز همی کرد ورق وز هر ورقش قصّهٔ دیگر میخواند

زین شیوه که اکنون گل تر میخیزد از بلبل مست ناله بر میخیزد در مدت یک هفته به صد دست بگشت زان هر نفس از دست دگر میخیزد

تاگل ز گریبان چمن سر بر کرد بلبل هر دم مشغلهٔ دیگر کرد چون خندهٔ گل ز غنچه بس زیبا بود در تاخت صبا و دهنش پر زر کرد

ای گل به دریغِ عمر دل پُر خون کن ور ماتم خویش میکنی اکنون کن وی صبح چو عمر گل به یک دم گرو است آن دم بزن و از گروش بیرون…

گرچه گل تر درآمدن سر تیز است چه سود که در وقت شدن خونریز است تاروی نمود گل همی پشت بداد دردا که وصال گل فراق آمیز است

میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد وز بیم شدن سینه پُر آتش میکرد دردا که چو بیوفایی عمر بدید نابرده شبی به روز، شب خوش میکرد

۴/۶