باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۱۲

شعر

فهرست اشعار

ای شمع! برو که سوختن حدّ من است مقبول نیی که سوز تو ردّ من است تو میسوزی به درد و من مینالم پس سوز نه برقدّ تو بر قدّ من…

ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند گر سوز منتْ تمام معلوم کنند فرقی است ز سوزی که همه جان سوزد تا آن که به دستِ خویش از موم ک…

ای شمع! تویی علی الیقین دشمنِ تو خود را کشتی خون تو در گردنِ تو با آتش سوزنده گرفتی سرِخویش تا چند زسرگرفتگی کردنِ تو

ای شمع! چو از آتش افسر کردی تا دست به گردن بلا در کردی در سر مکن از خویش و غمِ خود خور ازانک بی سرگشتی از آنچه در سر کرد…

ای شمع! اگرچه مجلس افروخته‌ای اما تن نرم و نازکت سوخته‌ای تو سر زده در دهان گرفتی آتش نفط اندازی از که در آموخته‌ای

ای شمع! چو تو هیچ کس آشفته ندید در سوز یکی مست جگر تفته ندید هرگز چشمی در همه آفاق چو تو یک سوختهٔ ز سر برون رفته ندید

ای شمع! مگر چنان گمانْت افتادست کاتش ز زبان در دل و جانْت افتادست هر دم گویی در دلم آتش افتاد این چه سخنی است کز زبانْت …

از آه دلم کام و زبان میسوزد چه کام و زبان همه جهان میسوزد ای شمع! اگر بسوزدت تن سهل است زیرا که مرا جملهٔ جان میسوزد

ای شمع! بلا در تو اثر خواهد کرد و اشکت همه دامنِ تو تر خواهد کرد سر در آتش نهاده آگاه نیی کاین کار سر از کجا به در خواهد…

در شمع نگاه کن که جان میسوزد وز آتش دل همه جهان میسوزد آتش دل اوست برگرفته است از خویش بر خود دل گرم او از آن میسوزد!

۹/۱۲