باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۱۲

شعر

فهرست اشعار

شمع است که همچو سرکشی میخندد وز بیخبری در آتشی میخندد پس میگرید جملهٔ شب در غم صبح بر گریهٔ او صبح خوشی میخندد

شمعی که به یک دو شب فرو میگذرد گه سوخته گه کشته به کو میگذرد در خندهٔ بی فایدهٔ او منگر بنگر چه بلا بر سرِ او میگذرد

ای آتش شمع سوز ناساز مشو در شمع سرافروز و سرافراز مشو گر شمع شهد دور شد آن همه رفت چه بر سر او زنی پیش باز مشو

ای شمع! دمی از دل مضطر میزن میسوز و نفس چو عود مجمر میزن در صحبت شهد خام بودی میسوز چون محرم او نیامدی سر میزن

در عشقِ تو عقل و سمع میباید باخت مردانه میان جمع میباید باخت من غرقهٔ خون چو لالهٔ سیر آبی سر در آتش چو شمع میباید باخت

ماتم زدهٔ تو جانِ سرگشتهٔ ماست غرقه شدهٔ تو دلِ آغشتهٔ ماست چون شمع به سوزِ رشتهٔ جان سوزم دردِ دل و سوزِ عشق سررشتهٔ ما…

روی تو که عقل ازو خجل میآید ماهی است که بس مهر گسل میآید دور از رویت چو شمع ازان میسوزم کز شمعِ رخت سوز به دل میآید

چون شمع ز سوختن دمی دم نزنم تا دست در آن کمند پُر خم نزنم ور توبه کنم ز عشقِ تو ننشینم تا همچو سر‍ زلفِ تو برهم نزنم

تا از سر‍ زلفت خبرم میماند جان بر لب و خون برجگرم میماند من شمعِ توام که در هوای رخ تو در سوخت تنم تا اثرم میماند

من شمع توام که گر بسوزم صد بار گویی که ز صد رسیده نوبت به هزار چون شمع نداریم زمانی بیکار تا میسوزم به درد و میگریم زار

۱۰/۱۲