باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۱۲

شعر

فهرست اشعار

تن جز به هوای تو قدم مینزند جان جز به ثنای تو قلم مینزند بیچاره دلم که همچو شمعی همه شب میسوزد و میگرید ودم مینزند

ای جان و دلم به جان و دل مولایت از جای شدم ز عشق یک یک جایت تو شمعِ منی و منْت پروانه شدم جز سوخته سر میننهم بر پایت

بر خویش بسی چو شمع بگریسته‌ام تا بی‌تو چرا به خویش نگریسته‌ام بی‌سوز تو چون شمع فرو مردم من چون شمع مگر ز سوز می‌زیسته‌ا…

کارم که چو زلف تو مشوش دارم از دست بشد چگونه دل خوش دارم گر چون شمعم پای بر آتش چه عجب زیرا که چو شمع سر در آتش دارم

ای رفته به آسمان نفیرم بی تو یک لحظه قرار مینگیرم بی تو تو شمع منی بیا و میسوز مرا کان دم که نسوزیم بمیرم بی تو

هر لحظه در آتشِ غمم اندازی ور ناله کنم در عدمم اندازی چون شمع اگر زار بگریم بر خویش در حال سر اندر قدمم اندازی

از آتشِ عشق چون تو جان افروزی چون شمع نفس نمیزنم بی سوزی عمری است که بی تو جان من میسوزد آخر بر من دلت نسوزد روزی

ای کاش هزار موی بشکافتمی وز تو سرِ یک موی خبر یافتمی گر عشق رخِ تو نیستی آتشِ صِرف چون شمع کی از سوزِ تو سر تافتمی

آن دل که چو موم نرمم آمدبی تو از بس که بسوخت شرمم آمد بی تو تادیدهام از دور تُرا شمع توام زان در دهن آب گرمم آمد بی تو

در راه غمِ تو جسم و جوهر بنماند ره محو شد و رهرو و رهبر بنماند من راه چگونه گیرم از سرکه چو شمع تا راه به پای برده شد سر…

۲/۱۲