باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
از گلشن دل نصیب من خار رسید وز جان به لب رسیده تیمار رسید افسوس که آفتاب عمرم ناگاه در بیخبری بر سر دیوار رسید
شمارهٔ ۶۲
چون لایق گنج نیست ویرانهٔ عمر می نتوان شد مقیم هم خانهٔ عمر وقت است که درخواب شوم، بو که شوم! زیرا که به آخر آمد افسانهٔ…
شمارهٔ ۶۳
امروز منم نشسته نه نیست نه هست در پردهٔ نیستْ هست شوریده و مست چه چاره کنم چو شیشه افتاد و شکست هم دست ز کار رفت و هم کا…
شمارهٔ ۶۴
رفتم که بنای عمر نامحکم بود وین تیره سرای، سخت نامحرم بود پندار که سوزنی ز عیسی گم گشت و انگار که ارزنی ز دنیا کم بود
شمارهٔ ۶۵
رفتم خط عشق وبندگی نادیده جز حسرت و جز فکندگی نادیده میگریم پشت بر جهان آورده میمیرم روی زندگی نادیده
شمارهٔ ۶۶
کارم ز دل گرم و دم سرد گذشت هر خشک و ترم که بود در درد گذشت عمری که ز جان عزیزتر بود بسی چون باد به من رسید و چون گرد گذ…
شمارهٔ ۶۷
شد عمر و دل از کرده پشیمان آمد کارم بنرفت و کار تاوان آمد گر راه نگه کنم بسر شد بر من ور عمرنگه کنم به پایان آمد
شمارهٔ ۶۸
آن شد که دلم را غمِ جانانی بود دل خون شد و یاوه گشت اگر جانی بود هر دم که زدم ز عمر تاوانی بود آن نیز فرو گذشت و درمانی …
شمارهٔ ۶۹
زین شیوه که ازعمر برآوردم گرد کس در دو جهان بر نتواند آورد خون میگرید دل من از غصهٔ آنک کاری بنکردم و توانستم کرد
شمارهٔ ۷۰
تن پست شد از درد اگر پست نبود جان مست شد از دریغ اگر مست نبود از پای درآمدم که تا چشم زدم ازدست بشد دلی که در دست نبود