باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۷۷

شعر

فهرست اشعار

گه دستخوشِ زمانه خواهیم شدن گه پیشِ بلا نشانه خواهیم شدن چون نیست به جز فسانهای کارِ جهان در خواب، بدین فسانه خواهیم شدن

از آز و طمع بیخور و خفتیم همه وز حرص و حسد در تب وتفتیم همه چیزی که شد اندر پی آن ضایع عمر ضایع بگذاشتیم و رفتیم همه

هرگز ره دین براستی نسپردیم هرگز به مراد دل دمی نشمردیم دردا که زغفلت شبانروزی خویش رفتیم وبسی خصم و خصومت بردیم

کو تن که ز پای در فتادست امروز کو دل که ز دیده خون گشادست امروز در هر هوسی که بود دستی بزدیم زان دست زدن، به دست، بادست …

از عمر گذشته عبرتی بیش نماند وز مانده نیز حیرتی بیش نماند عمری که ازو دمی به جان میارزید چون باد گذشت و حسرتی بیش نماند

چون رفتن جان پاک آمد در پیش تن را سبب هلاک آمد در پیش تا عمر در آبِ دیده و آتشِ دل چون باد گذشت و خاک آمد در پیش

دل در سر درد شد به درمان نرسید جان در سر دل شد و به جانان نرسید خوش خوش برسید عمرم ازگفت و شنود وین قصّهٔ درد ما به پایا…

هم کار ز دست رفت در بی کاری هم عمر عزیز میرود در خواری تا چون بود این باقی عمرم که نبود از عمر گذشته هیچ برخورداری

دردا که دلم را تن بَطّال بکشت مهدی مرا به ظلم دجّال بکشت در بادیهای، چراغکی میبردم یک صر صر تند آمد و در حال بکشت

افسوس که روزگارم از دست بشد جان و دل بیقرارم از دست بشد گفتم که به حیله کار خود دریابم چون دریابم که کارم ازدست بشد

۶/۸