غزلیات
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۲۱
آن را که ز وصل او خبر بود هر روز قیامتی دگر بود چه جای قیامت است کاینجا این شور از آن عظیمتر بود زیرا که قیامت قوی را د…
غزل شمارهٔ ۳۲۲
عشق بی درد ناتمام بود کز نمک دیگ را طعام بود نمک این حدیث درد دل است عشق بی درد دل حرام بود کشته عشق گرد و سوخته شو زانک…
غزل شمارهٔ ۳۲۳
آنچه نقد سینهٔ مردان بود زآرزوی آن فلک گردان بود گر از آن یک ذره گردد آشکار هر دو عالم تا ابد پنهان بود در گذر از کون تا…
غزل شمارهٔ ۳۲۴
عشق را پیر و جوان یکسان بود نزد او سود و زیان یکسان بود هم ز یکرنگی جهان عشق را نو بهار و مهرگان یکسان بود زیر او بالا و…
غزل شمارهٔ ۳۲۵
آنرا که ز وصل او نشان بود دل گم شدگیش جاودان بود آری چو بتافت شمع خورشید گر بود ستارهای نهان بود نتواند رفت قطره در بحر…
غزل شمارهٔ ۳۲۶
هر که را با لب تو پیمان بود اجل او از آب حیوان بود هر که روی چو آفتاب تو دید همچو من تا که بود حیران بود در نکویی پسندهٔ…
غزل شمارهٔ ۳۲۷
هر که را اندیشهٔ درمان بود درد عشق تو برو تاوان بود بر کسی درد تو گردد آشکار کو ز چشم خویشتن پنهان بود گرچه دارد آفتابی …
غزل شمارهٔ ۳۲۸
زلف تو که فتنهٔ جهان بود جانم بربود و جای آن بود هر دل که ز عشق تو خبر یافت صد جانش به رایگان گران بود مرده دل آن کسی ک…
غزل شمارهٔ ۳۲۹
هر که را ذرهای وجود بود پیش هر ذره در سجود بود نه همه بت ز سیم و زر باشد که بت رهروان وجود بود هر که یک ذره میکند اثبا…
غزل شمارهٔ ۳۳۰
هر که را در عشق تو کاری بود هر سر مویی برو خاری بود یک زمان مگذار بی درد خودم تا مرا در هجر تو یاری بود مست گشتم از تو گ…