غزلیات
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۰۱
از می عشق نیستی هر که خروش میزند عشق تو عقل و جانش را خانه فروش میزند عاشق عشق تو شدم از دل و جان که عشق تو پرده نهفته…
غزل شمارهٔ ۳۰۲
چون لبش درج گهر باز کند عقل را حاملهٔ راز کند یارب از عشق شکر خندهٔ او طوطی روح چه پرواز کند هیچ کس زهره ندارد که دمی صف…
غزل شمارهٔ ۳۰۳
هر که درین دایره دوران کند نقطهٔ دل آینهٔ جان کند چون رخ جان ز آینه دل بدید جان خود آئینهٔ جانان کند گر کند اندر رخ جانا…
غزل شمارهٔ ۳۰۴
آفتاب رخ آشکاره کند جگرم ز اشتیاق پاره کند از پس پرده روی بنماید مهر و مه را دو پیشکاره کند شوق رویش چو روی پر از اشک رو…
غزل شمارهٔ ۳۰۵
هر زمانی زلف را بندی کند با دل آشفته پیوندی کند بس دل و جان را که زلف سرکشش از سر مویی زبانبندی کند لب گشایدتا ببینم وا…
غزل شمارهٔ ۳۰۶
دل ز میان جان و دل قصد هوات میکند جان به امید وصل تو عزم وفات میکند گرچه ندید جان و دل از تو وفا به هیچ روی بر سر صد ه…
غزل شمارهٔ ۳۰۷
هر که عزم عشق رویش میکند عشق رویش همچو مویش میکند هر که ندهد این جهان را سه طلاق همچو دزد چار سویش میکند او نیاید در …
غزل شمارهٔ ۳۰۸
عشق توام داغ چنان میکند کآتش سوزنده فغان میکند بر دل من چون دل آتش بسوخت بر سر من اشکفشان میکند درنگر آخر که ز سوز د…
غزل شمارهٔ ۳۰۹
زلف شبرنگش شبیخون میکند وز سر هر موی صد خون میکند نیست در کافرستان مویی روا آنچه او زان موی شبگون میکند زلف او کافتاد…
غزل شمارهٔ ۳۱۰
گر فلک دیده بر آن چهرهٔ زیبا فکند ماه را موی کشان کرده به صحرا فکند هر شبی زان بگشاید فلک این چندین چشم بو که یک چشم بر …