مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱ - در اشتیاق
به خدایی که از صنایع او روی هر بوستان منقش گشت که مرا در فراق خدمت تو زندگانی چو مرگ ناخوش گشت
شمارهٔ ۱۲۲ - مدح زینالدین عبدالله را گوید و حضور میزبان را خواهد
ای بزرگی کز آب و خاک چو تو دست دوران آسمان نسرشت تخمی از لطف در زمین کمال چو تو حراث روزگار نکشت یاد کردی ز انوری به کرم…
شمارهٔ ۱۲۳ - فیالحکمة والنصیحة
در حدود ری یکی دیوانه بود سال و مه کردی به سوی دشت گشت در تموز و دی به سالی یک دو بار آمدی در قلب شهر از طرف دشت گفتی ای…
شمارهٔ ۱۲۴ - در مذمت کسی
سراجی ای ز مقیمان حضرت ترمد رسید نامهٔ تو همچو روضهای ز بهشت حدیث فخری منحول اندرو کرده که دست و طبعش جز دوک آن حدیث نر…
شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح
مکرم مفصل سدیدالدین سپهر سروری ای کفت باغ امل را بهترین اردیبهشت آنچنان افزون ز روی مرتبت ز ابنای عصر کافتاب از ماه و چر…
شمارهٔ ۱۲۶
نیز مدح و غزل نخواهم گفت گرچه طبعم به شعر موی شکافت کانک معشوق بود پیر شدست وانک ممدوح بود فرمان یافت
شمارهٔ ۱۲۷ - در شکر
من به الماس طبع تا بزیم گوهر مدحت تو خواهم سفت تو عطا گر دهی و گر ندهی بالله ار جز ثنات خواهم گفت
شمارهٔ ۱۲۸ - در عذر مستی
خسروا گوهر ثنای ترا جز به الماس عقل نتوان سفت دی چو خورشید در حجاب غروب روی از شرم رای تو بنهفت بیتی از گفته باز میگفتم…
شمارهٔ ۱۲۹ - مطایبه در عذر مستی
گفتی اجل شهاب موئید که آن فلان رفت و نگفت رفتم و این ناصواب رفت از بادهٔ نعیم تو شد چون به خانه مست رفتم چگونه گوید آن ک…
شمارهٔ ۱۳۰ - ایضاله
ای ز جانم عزیزتر خاکی گر زمین عطف دامن تو برفت از تو باز آمدن که یارد خواست عذر این آمدن که داند گفت