مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
با فلک دوش به خلوت گله‌ای می‌کردم که مرا از کرم تو سبب حرمان چیست این همه جور تو با فاضل و دانا ز چه جاست وین همه لطف تو…
شمارهٔ ۱۰۲ - مناظرهٔ بوتهٔ کدو با درخت چنار
نشنیده‌ای که زیر چناری کدو بنی برجست و بر دوید برو بر به روز بیست پرسید از چنار که تو چند روزه‌ای گفتا چنار عمر من افزون…
شمارهٔ ۱۰۳ - در مطایبه
نشوی سرور اندرین گیتی گرچه در هر فنیت چالاکیست بشنو از من اگر سری طلبی کاین سخن سر علم افلاکیست سینه بر خاک نه مربع‌وار …
شمارهٔ ۱۰۴ - در مذمت اصحاب دیوان
خسروا این چه حلم و خاموشیست صاحبا این چه عجز و مایوسیست آخر افسوستان نیاید از آنک ملک در دست مشتی افسوسیست اولا نایبی که…
شمارهٔ ۱۰۵ - در فضیلت عقل و شرف انسان به خرد
برترین مایه مرد را عقلست بهرین پایه مرد رد تقویست بر جمادات فضل آدمیان هیچ بیرون از این دو معنی نیست چون از این هر دو مر…
شمارهٔ ۱۰۶ - در شکایت زمانه و مفاخرت خود
عنصری گربه شعر می صله یافت نه ز ابناء عصر برتری ایست نیست اندر زمانه محمودی ورنه هرگوشه صد چو عنصری‌ایست
شمارهٔ ۱۰۷ - از یکی اکابر رنجیده بود حسب حال خود و نکوهش او گوید
ز مردمان مشمر خویش را به هیات و شکل که مردمی نه همین هیکل هیولا نیست به حسن ظاهر و باطن مسلمت نکنند که این دو هم ز صفتها…
شمارهٔ ۱۰۸ - این قطعه را فتوحی گفت و به انوری بست و مردم بلخ بر حکیم متغیر شدند سوگندنامه در نفی آن گفت
چار شهرست خراسان را در چارطرف که وسطشان به مسافت کم صد در صد نیست گرچه معمور و خرابش همه مردم دارند بر هر بی‌خردی نیست ک…
شمارهٔ ۱۰۹ - در طلب شراب
ای سروری که چون تو به رادی سحاب نیست چون رای روشن تو بلند آفتاب نیست مهمان رسیده‌اند تنی چندم این زمان قومی که شان برفتن…
شمارهٔ ۱۱۰
کیمیایی ترا کنم تعلیم که در اکسیر و در صناعت نیست رو قناعت گزین که در عالم کیمیایی به از قناعت نیست