ساقینامهٔ رباعی

از مجموعه اشعار اهلی شیرازی

دسته‌بندی

۱۰۲

شعر

فهرست اشعار

ساقی دل من ز دست اگر خواهد رفت بحرست ز خود کجا بدر خواهد رفت صوفی که چو ظرف تنگ از خویش پرست یکجرعه گرش همی بسر خواهد رف…

ساقی گل و سبزه بس طربناک شدست دریاب که هفته دگر خاک شدست می نوش و گلی بچین که تا درنگری گل خاک شدست و سبزه خاشاک شدست

ساقی می کهنه یار دیرین منست بی دختر رز عیش نه آیین منست گو حوریم مده که دل میطلبد « کذا » همشیره رز که جان شیرین منست

ساقی که هلاکم ز غم هجرانت هر جا که روی دست من و دامانت رفتی هزار دل هلاک از غم تست باز آی که صد هزار جان قربانت

ساقی قدحی که کار دنیا همه هیچ این گفت و شنید و جنگ و غوغا همه هیچ طوفان فنا چو بشکند کشتی عمر عالم همه هیچ و حاصل ما همه…

ساقی که ز آفتاب رخ مستم کرد چون ذره بلند میشدم پستم کرد بگداخت چو زر زلاف هستیم تمام چون نیست شدم بیک نظر هستم کرد

ساقی قدحی ورنه حزین خواهم مرد مدهوش کنم ورنه چنین خواهم مرد من باده پرست بوده ام تا بودم این دین منست و من بدین خواهم مر…

ساقی قدحی که گر بتان ناز کنند مستان به نیاز کار خود ساز کنند چندان بدر میکده سر خواهم زد کز غیب دری بروی من باز کنند

ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهند خواهم می از آن چشم سیاهم بدهند این باده نه درخور گدایی چو منست یکجرعه مگر بعشق شاهم بدهند

ساقی، می اگر ز ساغر جم باشد ور درد محبت از خم غم باشد من بنده آنکسم که در دور فلک بر هر چه نصیب اوست خرم باشد

۴/۱۱