ساقینامهٔ رباعی

از مجموعه اشعار اهلی شیرازی

دسته‌بندی

۱۰۲

شعر

فهرست اشعار

ساقی چو ستم غم نه باندازه کند فریاد مرا بلند آوازه کند مردم ز غمت گوشه چشمی بفکن کان نرگس مست جان من تازه کند

ساقی قدحی که جان فدای تو بود خوش وقت کسی که خاکپای تو بود آنجا که تویی هزار خورشید فلک سرگشته چو ذره در هوای تو بود

ساقی چه صلاح از من مجنون آید فکر از تو مگر باز بقانون آید پر کن قدحی که پر تهیدست ودلیم از دست و دل تهی چه بیرون آید

ساقی ز زمانه چند بیداد رسد تا چند ستم بر دل ناشاد رسد فریاد چه سود چون بود بخت بخواب بیداری دل مگر بفریاد رسد

ساقی گل بخت هر که پژمرده بود با گرمی عیش و دل افسرده بود چشمی که چو شمع زنده دور از رخ تست چشمیست که زنده بر تن مرده بود

ساقی بمنت خطاب بو دست مگر چشمت به دل کباب بو دست مگر آنگه که ترا نظر به بیداران بود بخت بد من بخواب بودست مگر

ساقی می وصل ده به محنت کش هجر تا چند نهد دل بخوش و ناخوش هجر هر چند چو شمع جان من سوختنی است زنهار مرا مسوز در آتش هجر

ساقی که غمش ز پادشاهی خوشتر رویش ز صفای صبحگاهی خوشتر هر چند که دلخواه بود عیش جهان دیدار خوشش زهر چه خواهی خوشتر

ساقی دلم از تو در گداز است هنوز امید به لطف چاره‌ساز است هنوز گر بی‌توام از صومعه نگشود دری بازآ که در میکده باز است هنو…

ساقی تو بغور من درویش برس بر حال دلم ز رحمت خویش برس صدره دل ریشم بتو فریاد رساند یکره تو بفریاد دل ریش برس

۶/۱۱