شمارهٔ ۳۵

از اهلی شیرازی در ساقینامهٔ رباعی

ساقی که ز آفتاب رخ مستم کرد

چون ذره بلند میشدم پستم کرد

بگداخت چو زر زلاف هستیم تمام

چون نیست شدم بیک نظر هستم کرد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۴

بعدیشمارهٔ ۳۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید