رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۸۱
دل سوخت ز عشق و دیده شد گریان هم وز حد بگذشت اشک بی پایان هم نم در جگرم کجا بود ز آتش دل جایی که بگرد میرود طوفان هم
شمارهٔ ۴۸۲
عمریست که من کشته دیدار توام دیریست که مست چشم بیمار توام در جان منی ز عین دلجویی من منهم ز میان جان طلبکار توام
شمارهٔ ۴۸۳
گر از دهنت روایتی میگویم زان لب سخن از عنایتی میگویم منعم مکن ای پری که من با دل خود دیوانه صفت حکایتی میگویم
شمارهٔ ۴۸۴
ای راحت جان که مست دیدار توام دیریست که مست چشم بیمار توام در بند توام چو آهوی سر به کمند از پیش تو چون روم گرفتار توام
شمارهٔ ۴۸۵
مستم من و ناصبور و ناپروا هم دنیا همه هیچ پیش من عقبا هم بی نام و نشان و محو و گمگشته عشق امروز که می شناسدم؟ فردا هم
شمارهٔ ۴۸۶
هرگز بغم جهان فرسوده نیم وز هیچ متاع عالم آسوده نیم جز درد میم دامن همت نگرفت وز آب حیات دامن آلوده نیم
شمارهٔ ۴۸۷
بیروی تو چند جان بحسرت بدهم باز آی و خلاص ازین مشقت بدهم یا از من خسته بار محنت بردار یا صبر بقدر بار محنت بدهم
شمارهٔ ۴۸۸
گه وصف گلی بصد زبان میگویم گاهی غم خود بصد فغان میگویم در گفتن بسیار ز روی همه کس شرمنده شدیم و همچنان میگویم
شمارهٔ ۴۸۹
در بند کسی فتاده از سادگیم کاندیشه نمیرسد به آزادگیم عمریست که در چه غم دو رود دراز میافتم و همچنان در افتادگیم
شمارهٔ ۴۹۰
ای تازه جوان کز تو دل افروخته ام پیرانه سر از داغ غمت سوخته ام مرغ دل من حریف عشق تو کجاست اما چکنم چون بتو آموخته ام