رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۳۱
با خلق کرم کن و به آزار مکوش ور جور کنی ز غیرتِ حق مخروش بازارِ خداست هر چه آرند برند ای خواجه چنانکه میخری باز فروش
شمارهٔ ۴۳۲
فرزند نکو بر آر ای صاحب هش ور زشت بر آریش هم از پیش بکش انگور در اصل طبع خود شیرین است از تربیت تو میشود تلخ و ترش
شمارهٔ ۴۳۳
آن قد چو سرو بین و روی چو مهش وان نرگس پر عشوه آهو نگهش سر تا بقدم تمام جانست چه جان جانی که هزار جان بود خاک رهش
شمارهٔ ۴۳۴
عقل است کسی که شه برد فرمانش عقل است سری که گم بود سامانش ما بنده عشقیم که در هر نفسیش عیدیست که صد هزار جان قربانش
شمارهٔ ۴۳۵
گرخانه سیه زعشق او شد مخروش ور دیده سفید از انتظارش کم جوش یوسف بسواد دیده از دست مده چشم از درم سیه چو یعقوب بپوش
شمارهٔ ۴۳۶
تا کی نگرم بدیده روشن خویش همچون مژه خار فتنه بر دامن خویش خون گریم از آن هوس که بینم باری گلهای طرب شکفته پیرامن خویش
شمارهٔ ۴۳۷
گر دوست نصیب ما نکردست فراغ ما نیز چو شمع دل نهادیم به داغ ایدل چو چراغ سر مکش زاتش غم از سوز و گداز چاره اش نیست چراغ
شمارهٔ ۴۳۸
ایمه که ندارم از تو پروای چراغ جایی که تویی کجا بود جای چراغ در پای تو سوخت اهلی آخر نظری هر چند که تاریک بود پای چراغ
شمارهٔ ۴۳۹
پیریم و فقیر و ناتوانیم و ضعیف ما را نبود بغیر غم یار و حریف با اینهمه شادیم بقرآن مجید چون حافظ حال ماست الله لطیف
شمارهٔ ۴۴۰
دهقان چو بخاک افکند تخم ضعیف یک صد شود از لطف خداوند لطیف ده یک چو نمیدهد که تخم افزون به « کذا » طوفان فنا برافکند تخم …