رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
اهلی اگرت آرزوی آب بقاست سرچشمه آن محبت آل عباست گر شخص فرشته گردد ازعلم و ادب آدم نبود گرنه سگ شیر خداست
شمارهٔ ۱۶۲
اهلی که نظر یافته از آل عباست از آل علی همیشه کارش به صفاست امید که عاقبت سرش خاک شود در پای سگی که آن سگ شیر خداست
شمارهٔ ۱۶۳
هر جا که مزار و مرقد آل عباست آن خاک شریف قبله اهل صفاست آهوی ختن بهر کجا نافه نهاد خاک از اثر صحبت او مشک ختاست
شمارهٔ ۱۶۴
خواهی بگذری چابک و چست میزان عمل بکف نگهدار درست میزان رسن باز نگهدار ویست میزان عمل نگاه دارنده تست
شمارهٔ ۱۶۵
ای دیو هوس رفته ترا در رگ و پوست گر پاک نیی لاف محبت نه نکوست برخیز و بخون دل برآور غسلی و رنی جنب طریقتی در ره دوست
شمارهٔ ۱۶۶
آدم که جبلی از قضا زلت اوست دارد مرضی که زلت از علت اوست علم نبی این مرض شناسد نه حکیم قانون و شفا شریعت و ملت اوست
شمارهٔ ۱۶۷
هر سجده که میکنی پی خدمت دوست گاهی که بترتیب کنی لایق اوست تنها نه که ترتیب بود شرط نماز هر کار که میکنی به ترتیب نکوست
شمارهٔ ۱۶۸
شیریست درنده نفس سرکش که تراست گیر سیر بود ترا بر او حکم کجاست چون گرسنه شد زروزه فرمانبر تست پس سیر مشو که سیری نفس خطا…
شمارهٔ ۱۶۹
ایطالب کعبه گر ترا میل صفاست دریاب که استطاعت پای رواست در خانه چه پا شکسته مانی برخیز کز کعبه بعد ز لنگ ماندن نه رواست
شمارهٔ ۱۷۰
ایزد که بکعبه کرد حکم سفرت آنست که باشد از غریبان خبرت موقوف کند برحمتت در عرفات تا رحم کنی تو هم به موقوف درت