غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱۱
چون شیشه پرم از غم پیمان گسل خویش بگذار که خالی کنم از گریه دل خویش گر سوزش پروانه ز نزدیکی شمع است من سوختم از دوری شمع…
شمارهٔ ۹۱۲
صد تلخ دهان میگزد از غصه لب خویش ای نخل کرم تابکه بخشی رطب خویش آن چاشنی ذوق که فرهاد ز غم یافت خسرو نچشیده است ز عیش و …
شمارهٔ ۹۱۳
چو گفتم از کف من زلف را به تاب مکش بخنده گفت کهه کوته کن و دراز مکش سرم فدای تو باد ای طبیب بهر خدا قدم ز پرسش بیمار خوی…
شمارهٔ ۹۱۴
عیش اگر خواهی سگ خوبان مردم زاده باش بنده ایشان شو از فکر جهان آزاده باش لاله تا در بند جام می بود با می بود نکته یی گفت…
شمارهٔ ۹۱۵
خسته یی کان عنبرین مو بگذرد زود از سرش همچو شمع از آتش حسرت رود دود از سرش چون نمیرد خسته مسکین که بر بالین او دیر آمد آ…
شمارهٔ ۹۱۶
نبود کسی که نبود بلب تو اشتیاقش مگر آدمی نباشد؟ که نباشد این مذاقش می صاف و لعل نوشین که نخواهد ای پری وش مگر آن حریف مس…
شمارهٔ ۹۱۷
چون در کعبه به تقلید گرفتار مباش پشت بر کعبه مکن پشت بدیوار مباش دل میازار که مرغان حرم میگویند تا درین مرحله یی در پی آ…
شمارهٔ ۹۱۸
خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش نهد آن کاسه بر دست من و من بوسه بر دستش فغان از زهر چشم او چه مرد افکن شرابست…
شمارهٔ ۹۱۹
گر فراغت طلبی همنفس رندان باش سر و سامان بهل و بیسر و بیسامان باش با رخ مغبچکان کنج خرابات خوشست گنج اگر با تو بود خانه …
شمارهٔ ۹۲۰
روشنی بخش دلم شد تن غم پرور خویش روشنست آینه شمع ز خاکستر خویش سگ آن رند قلندر صفت شاه وشم کز سفال سگ او ساخته جام زر خو…