غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۰۱
از حسرت آن لب که نبخشد شکر خویش طوطی زده منقار بخون جگر خویش من چون نخورم خون ز جگر گوشه مردم یعقوب شنیدی که چه دید از پ…
شمارهٔ ۹۰۲
تا شسته شد ز شیر لب روح پرورش هیچ از دهان کس نشد آلوده شکرش آن شاخ گل که نخل مرادیست این زمان جز باد صبح کس نگرفته است د…
شمارهٔ ۹۰۳
ره ز مستی بزنم باز به ویرانه خویش چون مرا شوق تو بیرون برد از خانه خویش سنگ بر سینه زنان زان در دل می کوبم که ترا یافته …
شمارهٔ ۹۰۴
کوهکن چون بر نیامد با دل خود رای خویش عاقبت از عشق شیرین تیشه زد بر پای خویش کاش من بودم بجای کوهکن در بیستون تا به آهی …
شمارهٔ ۹۰۵
چند سوزیم ز داغ دل بیحاصل خویش آه ازین داغ دل و وای ز دست دل خویش هرکه در دست غمم دید بدین سوختگی گفت بازآمده مجنون سوی …
شمارهٔ ۹۰۶
ای اجل مهلت من ده که ببوسم دهنش دشمنم نیز مکُش تا بکُشد رشگ منش چون شکایت کنم از دوست که خون ریخت مرا هرکه شد کشته ز معش…
شمارهٔ ۹۰۷
نمیخواهد که دست کس رسد بر طاق ابرویش بود پیوسته آن ابرو بلند از تندی خویش چنین در خاک و خون افتاده ام مگذرا ای همدم که م…
شمارهٔ ۹۰۸
در غمت گر جان غمپرور نباشد گو مباش چون تو باشی جان من جان گر نباشد گو مباش سجده روی تو ای بت کفر و ایمان منست سر نمیتا…
شمارهٔ ۹۰۹
هرکه شد سویش چو سایه در قفا میافتمش تا مرا با خود برد در دست و پا میافتمش زین هوس گر شب به سنگ از کوی خود راند سگان شب…
شمارهٔ ۹۱۰
نقش پای او که محراب دعا می یابمش سجده شکری کنم در هر کجا می یابمش زهره دیدن ندارم از جفای خوی او گرچه با خود باز در عین …