غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۵۱
جان من در دوستی نامهربان میبینمت آنچه بودی پیش ازین اکنون نه آن میبینمت با من دلخسته تا درسر چه داری از جفا کاینچنین …
شمارهٔ ۳۵۲
آن سرو ناز کز چمن جان دمیده است شاخ گلی بصورت او کس ندیده است آن نوغزال با من مجنون انیس بود اکنون چه دیده است که از من …
شمارهٔ ۳۵۳
آن سرو هرگه از نظر من گذشته است گویی که تیری از جگر من گذشته است دامان ناز بر زده چون سرو میرود گویی ز جوی چشم تر من گذش…
شمارهٔ ۳۵۴
برقی که ز نعل فرس سیم تنی خاست آهی است که از سینه خونین کفنی خاست پروانه صفت آتش غیرت جگرم سوخت هرگه که از آن شمع بمجلس …
شمارهٔ ۳۵۵
گر بمسجد گذری با این رخ و آن چشم مست کافرم گر صد مسلمان را نسازی بت پرست عاقبت از هستی خد بگسلد ای آفتاب هرکه همچون ذره …
شمارهٔ ۳۵۶
پیر مغان گدای درش همچو ما بسی است ما خود کسی نه ایم ولی پیر ما کسی است گر بهر دوست کوهکنی مرد قصه چیست در وادی محبت ازین…
شمارهٔ ۳۵۷
وادی مجنون جگر سوزست و کس را تاب نیست آهویان تشنه را جز اشک مجنون آب نیست پیش آن ابرو بر آوردست و مقصودی بخواه قبله ابرو…
شمارهٔ ۳۵۸
حیات تشنه لبان وصل آن مسیح دم است که با وجود لبش آب زندگی عدم است گناه کاسه زدن شیخ را چو غنچه نهان گناه ماست که چون لال…
شمارهٔ ۳۵۹
مرا چو شبنم از آن مایه حیات کم است که آفتاب مرا با من التفات کم است چرا چو آب حیات از لبم نبخشی جان مگر دهان تو از چشمه …
شمارهٔ ۳۶۰
وقت مستی چون عرق از روی دلجوی تو خاست چشمه آب حیات از هر بن موی تو خاست هرکه روزی عشق کشتش زنده شد در کوی تو شور و غوغای…