غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۳۱
مگو که ماه رخ او ز گلرخان بگذشت که این ستاره ز خورشید آسمان بگذشت فدای دست و کمانش شوم که صید از ذوق خبر نداشت که تیرش ز…
شمارهٔ ۳۳۲
آن شمع گلرخان که رخش لاله زار ماست طوفان آتشی است که در روزگار ماست تا خوشه چین خرمن صاحبدلان شدیم تخم محبت همه در کشت و…
شمارهٔ ۳۳۳
بی شمع رخت هیچ صفا در دل ما نیست بالله که بی روی تو در کعبه صفا نیست خواهم سخنی گفت مرنج ای گل رعنا حیف است که با چون تو…
شمارهٔ ۳۳۴
کشتهٔ تیرت که ازوی استخوانها مانده است گرچه خود رفت از میان اما نشانها مانده است حسرت درد تو با من ماند و جان و دل نما…
شمارهٔ ۳۳۵
هیچت ز خون ما غم روز جواب نیست گویا که خون اهل نظر در حساب نیست در راه مهر خاک تنم ذره ذره گشت یکذره رحم در دلت ای آفتاب…
شمارهٔ ۳۳۶
دل که خونم خورد ای حور نه پنداری ازوست او که جا در دل من ساخته خونخواریی ازوست تهمت وصل کشم زانکه ز بس بندگیم خلق را در …
شمارهٔ ۳۳۷
همه راست میل خالی که بر آن رخ جمیلست چه رسد بما ازین خوان عدسی و صد خلیل است به بهشت و سلسبیلم چه دهی تو وعده، مارا تو ب…
شمارهٔ ۳۳۸
در سوختنم آنکه بر افروختن آموخت شمعی است که پروانه ازو سوختن آموخت آنروز که تعلیم نظر کرد مرا عشق اول ز رخ غیر نظر دوختن…
شمارهٔ ۳۳۹
گفتی چمن بوقت گل ای همنفس خوش است وقت تو خوش که مرغ مرا با قفس خوش است بی روی دوست گشت گلستان چه فایده گلبانگ مرغ و باد …
شمارهٔ ۳۴۰
مریز بی گنهم خون که جست و جویی قیامتی و سیوالی و گفت و گویی هست بزیر پای تو صد سر ز آرزو خاک است بیا که در ما سرما نیز آ…