غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
منم که حاصل من غیر نامرادی نیست درخت بخت مرا برگ عیش و شادی نیست ز فسحت دو جهان خاطرم به تنگ آمد فراغت دل مجنون بهیچ واد…
شمارهٔ ۱۸۲
عشق آتش است و در دل دیوانه در گرفت برق قبول شمع به پروانه در گرفت از چشم سرخوش تو که مست است بی شراب صحبت بیک کرشمه مستا…
شمارهٔ ۱۸۳
هرچند که یوسف بجمال از همه بیش است حسن نمکین تو بلای دل ریش است چون گل همه تن آب حیاتی تو ولیکن چون خار دل آزار رقیبت هم…
شمارهٔ ۱۸۴
روی کسی چو صورت آینه سوی تست کز خویشتن تهی و پر از مهر روی تست ای آفتاب بر فلک همچو ماه تو پشتش از آن خمیده که مایل بسوی…
شمارهٔ ۱۸۵
خندید گل و غنچه شکفت و چمن آراست آن غنچه پژمرده که نشکفت دل ماست با خار غمم خار گل ای مرغ چمن چیست کاین خار من اندر جگر …
شمارهٔ ۱۸۶
هر کرا حسنی بود آیینه دار روی اوست هرکه دارد بوی عشقی از سگان کوی اوست فتنه پیران نه تنها شد که طفل مکتبی چون الف گوید م…
شمارهٔ ۱۸۷
جور آن بت همه بر جان پریشان من است سخت تر زان دل چونسنگ مگر جان من است که گزیدست بدندان لب لعلش که بر او زخم دندان نه با…
شمارهٔ ۱۸۸
مجنون عشق را هوس تخت و تاج نیست اورا که عقل نیست بهیچ احتیاج نیست گیتی نما چه حاجت؟ اگر جم بصیرتی آیینه یی به ازمی و جام…
شمارهٔ ۱۸۹
گرنه بر غم عاشقان کار جهان مشوش است خار چراست یار گل مرغ چرا در آتش است داغ درون چو لاله ام هیچ نگه نمیکنی این نگری که ظ…
شمارهٔ ۱۹۰
همه دم ز درد عشقت دل زار من حزین است همه درد روزیم شد چکنم نصیبم این است دل و دین گر از سجودت همه شد مرا همین بس که زخاک…