غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
مارا تنی چو صورت دیوار مانده است چشم و زبان و دست و دل از کار مانده است خواهم که بشکنم قفس تن که دور ازو بیهوده مرغ روح …
شمارهٔ ۱۷۲
چراغ عشق من افروخت شمع خلوت دوست فروغ معنی من زنور طلعت اوست مرا که گفت و شنید فرشته پروا نیست چه جای دردسر ناصحان بیهده…
شمارهٔ ۱۷۳
گر بسوزد تن زارم بر من خار و خسی است غم دل می خورم اما که دلم آن کسی است بسکه شبها من دیوانه بخود در سخنم هست همسایه گما…
شمارهٔ ۱۷۴
گوهر دل گم شد و وقت فراغ از دست رفت پیش پای خود ندیدیم و چراغ از دست رفت سوختم از درد و داغش بیش از این طاقت نماند من بد…
شمارهٔ ۱۷۵
دی از نظر چو سرو و خرامان من گذشت من دانم از غمش که چه بر جان من گذشت سوزم چو شمع و بر همه این سوز روشن است زین اشگ آتشی…
شمارهٔ ۱۷۶
مجال حلقه صحبت کرابخانه تست؟ که کعبه حلقه چشمش بر آستانه تست میانه تن و جان باوجود مهر ازل کجاست آنچه میان من و میانه تس…
شمارهٔ ۱۷۷
ما عاشقیم و روی بتان قبله گاه ماست بر جرم عاشقی همه عالم گواه ماست از شوخی نظر دل ما خون بریخت هر بد که کرد دیده ما پیش …
شمارهٔ ۱۷۸
شمع را پیش رخت اشک نیاز اینهمه چیست گرنه سر گرم تو شد سوز و نیاز اینهمه چیست صد کنار از غم سرد تو پر آب است ز اشک بکناری…
شمارهٔ ۱۷۹
سگ کوی تو که شب تا بسحر پیش من است مهربانیش ز بهر جگر ریش من است غیرتم با تو چنان است که با خویش بدم هرکه بیگانه زهمر تو…
شمارهٔ ۱۸۰
کسی زکعبه کوی تو نامراد نرفت که حلقه بر در این خانه زد؟ که شاد نرفت به خاک پای تو کز خاک درگهت دل ما بسنگ تفرقه چون مرغ …