غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۸۱
سوخت دل از ناله ام چند خروشد کسی مرگ بجان میخرم کاش فروشد کسی بیخ من و کوهکن کوشش بی بخت کند آدمی از سنگ نیست چند بکوشد …
شمارهٔ ۱۳۸۲
پیش سگت چو اشک من لافد ز مردم زادگی کاینجا بود شرط ادب مسکینی و افتادگی آیینه با رخسار تو خود در مقابل چون کند عکس رخت ب…
شمارهٔ ۱۳۸۳
سوختم شمع صفت تا شدم آتش نفسی بی دل گرم نخیزد دم گرمی ز کسی گر دل سوخته زان لب دهیش کام چه کم چه تفاوت کند اندر شکرستان …
شمارهٔ ۱۳۸۴
گشاد خنده زنان چشم برمن آفت جانی چه خنده یی چه نگاهی چه نرگسی چه دهانی بچهره چشم فروزی بعشوه مرد گدازی عجب ملیح بیانی غر…
شمارهٔ ۱۳۸۵
چه سر پیش آری و با خود مرا همراز گردانی به لب چندک رسانی جان و دیگر بازگردانی به خون من چه دشمن را اشارت میکند چشمت هلا…
شمارهٔ ۱۳۸۶
همه جانی از لطافت همه عمر و زندگانی به که نسبتت کنم من، که به هیچکس نمانی به سماع چون درآیی، من و صدهزار چون من همه جان …
شمارهٔ ۱۳۸۷
اگرچه چشم منی همنشین اغیاری چه نور دیده گلی در میان صد خاری نگویم آنکه خریدار یوسفم حاشا که خودفروش زند لاف این خریداری …
شمارهٔ ۱۳۸۸
گر به بتخانه درآیی و موافق باشی به که در قبله کنی روی و منافق باشی جیب جان چاک کند صبح و دم از مهر زند اگر اینکار کنی عا…
شمارهٔ ۱۳۸۹
بیا که میکُشدم درد آرزومندی طبیب درد منی در بمن چه میبندی مرا گریز چو از بندگی میسر نیست تو را گزیر نباشد هم از خداوند…
شمارهٔ ۱۳۹۰
چو به تیغ کین ز خشمم بسر رکاب آیی بخدا که پیش چشمم به از آفتاب آیی همه دم چو برق تازی بسرم چه گرمیست این که بقتل بیگناهی…