غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۷۱
صوفی تو نیی صافی از عشق چه میلافی کاین عشق نمی بندد بی آینه صافی خوش آنکه طبیب من آمد بسر خسته میداد ز لب شربت میخواند ه…
شمارهٔ ۱۳۷۲
ایگل که غم عاشق مدهوش نداری تا چند بنالیم و بما گوش نداری افسرده دل امشب من از آنم که تو ایشمع از گرمی می سر خوشی دوش ند…
شمارهٔ ۱۳۷۳
رفتی و چراغ ستم افروخته کردی دیدی که چه با روز من سوخته کردی کشتی به جفا شهری و از درد رهاندی درد همه در جان من اندوخته …
شمارهٔ ۱۳۷۴
گر درد من سر از دل فرهاد بر زدی بر سنگ تیشه کی زدی از غم بسر زدی مجنون چو من اگر جگرش سوختی ز عشق آتش ز برق آه به آفاق د…
شمارهٔ ۱۳۷۵
دولت اگر مدد کند گلبن باغ من شوی پای بچشم من نهی چشم و چراغ من شوی پنبه داغ سینه ام مرهم دل نشد مگر با تن همچو برگ گل مر…
شمارهٔ ۱۳۷۶
از جهان این بس که نانی خشک و آبی خوش کنی وانگهی در گوشه یی افتی و خوابی خوش کنی گنج قارون صرف راه کعبه کردن هیچ نیست سعی…
شمارهٔ ۱۳۷۷
دشنام تلخ کز لب چون شکرم دهی گویی که شربتی ز می کوثرم دهی تلخ است بیتو زندگی من مگر که تو از وصل خویش زندگی دیگرم دهی مس…
شمارهٔ ۱۳۷۸
تو گر بخاک شهیدان گذار باز آری هزار گمشده را زان دیار باز آری مرا چو سبزه پژمرده ایسحاب کرم چه شد برحمت خود گر بکار باز …
شمارهٔ ۱۳۷۹
ایکه در آیینه بینی روی و ناز افزون کنی آه اگر خود را بچشم من ببینی چون کنی پنجه صبر مرا هرچند برتابی به جور کی عنان قهر …
شمارهٔ ۱۳۸۰
سوختم چند چو برق آیی و چون باد روی من بصد فتنه گرفتار و تو آزادی روی میکنی جور و جفا تا نکنم یاد تو لیک تو نه آنی که بجو…