غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۰۱
چه جور بود که باز ای فلک بمن کردی چراغ خلوت من شمع انجمن کردی تو نیز ای شه خوبان بیاد دار این ظلم که با رقیب علیرغم من س…
شمارهٔ ۱۳۰۲
تا چند ز من گوشه ابروی بتابی ایقبله من چند ز من روی بتابی چون من ز عنان تافتنی سوختم از تو وای آنکه عنان دل ازین سوی بتا…
شمارهٔ ۱۳۰۳
تا دست بر اسباب سلامت نفشانی از دامن خود گرد ملامت نفشانی چون نقد روان میرود از دست تو ایدل حیفست که بر آن قد و قامت نفش…
شمارهٔ ۱۳۰۴
آن دم که دل ربودی در قصد دین نبودی کافر دل این زمانی، هرگز چنین نبودی حسنت قیامتی شد از خط، اگرچه دائم خوش بودهای ولیکن…
شمارهٔ ۱۳۰۵
از غمزه گه عتاب و گهی خنده میکنی مارا چو شمع میکشی و زنده میکنی از نوغزال اگر تو درآیی بگشت شهر خوبان شهر را همه شرمنده …
شمارهٔ ۱۳۰۶
وقت آن شد که نظر درمن درمانده کنی تلخی عیش مرا چاره بیک خنده کنی هیچ نقصان نبود قدر ترا ایشه حسن گر نگاهی سوی درویش کهن …
شمارهٔ ۱۳۰۷
دی شامگه کز پیش من مرکب بتندی تاختی رفتی چو خورشید از نظر روز مرا شب ساختی چون خون نریزد چشم من کز بعد عمری یکشبم ساقی ش…
شمارهٔ ۱۳۰۸
به نظاره جوانان که کسی نیافت سیری من پیر بس حریصم چه بلاست حرص و پیری چکنم که چون تو یوسف نتوان خرید وصلت نه بنقد سربلند…
شمارهٔ ۱۳۰۹
چند سازم که شوم خاک و تو بر من گذری سوختم تا بمن سوخته خرمن گذری دست افتاده نخواهی که بدامن رسدت نیست از شوخی اگر برزده …
شمارهٔ ۱۳۱۰
ای اشک جگر سوز که در چشم پر آیی بنشین که نمک ریزه دلهای کبابی یارب که کف پای تو بر دیده که مالد شبها که تو افتاده ز می م…