غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۸۱
در چمن با کف رنگین قدح ای گل زده‌ای ناخنی بر دل صد پاره بلبل زده‌ای رویت افروخته از آتش می با خط سبز آه ازین شعله که در …
شمارهٔ ۱۲۸۲
هان ای خضر که آب بقا نوش کرده‌ای یاران تشنه را چه فراموش کرده‌ای گوش رضا به حال محبان نمی‌نهی گویا ز دشمنان سخنی گوش کرد…
شمارهٔ ۱۲۸۳
در وقت گل چو غنچه چرا دل فسرده‌ای جامی بکش بشادی گل ورنه مرده‌ای ساقی شراب تلخ ترا خوشگوار نیست عیب نمی‌کنم که چو من خون…
شمارهٔ ۱۲۸۴
عالمی را تو به شوخی دل و جان سوخته‌ای ای پسر این همه شوخی ز که آموخته‌ای با دل زار مرا باز بسوزی بچه رنگ که چو گل چهره ب…
شمارهٔ ۱۲۸۵
نیست از همت خود با دو جهانم کاری همتی دارم اگر هیچ ندارم باری قیمت عمر ندانست و نداند هرگز هرکرا نیست بیوسف صفتی بازاری …
شمارهٔ ۱۲۸۶
چو بپای خم نهم سر نبری گمان مستی که بسجده وی افتم ز کمال می پرستی بشکست خودپرستان سگ پیر میفروشم که سفال دردی او شکند سف…
شمارهٔ ۱۲۸۷
بقدر درد اگرم قوت سخن بودی کرا مجال سخن با وجود من بودی بسعی و کوشش اگر کام دل شدی حاصل بجای خسرو و پرویز کوهکن بودی گل …
شمارهٔ ۱۲۸۸
بخلق درد تو بیهوده گفتم تا کی بهر زه طعنه مردم شنفتنم تا کی تو در کنار گلستان بخواب خوش مشغول من از هوای تو بر خار خفتنم…
شمارهٔ ۱۲۸۹
چو ساقی گر بجامم دست بودی نه تنها من که عالم مست بودی اگر بالا گرفتی کار رندان فلک قدر بلندش پست بودی مرا از هجر او زخمی…
شمارهٔ ۱۲۹۰
چو طوطیان تو سخن بی نظیر میگویی بگو بگو که عجب دلپذیر میگویی بطالع من مسکین چرا چنین تلخست سخن که با همه چون شهد و شیر م…