غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
گهی از داغ لذت گه زچاک پیرهن دزدم بیا و رشک را بنگر که درد از خویشتن دزدم تو مشغول گرفتاران تو گشتی مگر زین پس سر راه صب…
شمارهٔ ۳۲
چاره داغ گرفتم که به مرهم سازم غم دل را چه کنم، دل به چه خرّم سازم شده از نقش رخت پرگل از آن دردم مرگ دامن دیده نیارم که…
شمارهٔ ۳۳
دلیرم کرد در سودای عشقش ترک جان کردن که بی سرمایه فارغ باشد از قید زیان کردن به پند ناصح از پای سگانش برندارم سر به قول …
شمارهٔ ۳۴
سوخت محرومی دیدار چنان پیکر من که زهم ریزد اگر دل طپد اندر بر من تو مرا سوزی و من سوزم از من غم که مباد باد بیرون برد از…
شمارهٔ ۳۵
نگذرد روزی که از اشک جهان پیمای من نگذرد صد نیزه بالا آب از بالای من چرخ چون خواهد به زنجیر غمم سازد اسیر حلقه زنجیر ساز…
شمارهٔ ۳۶
عقل می گوید بحرف عشق ترک دیدن مکن عشق میگوید که حرف عقل را تمکین مکن خواب بهتان است بر عشاق ای همدم مرا چون نهی در خاک ا…
شمارهٔ ۳۷
تا به کی پنهان زما ای آب حیوان زیستن گرچه رسم آب حیوان است پنهان زیستن اتحادی هست با معشوق عاشق را به بین از زلیخا عشق و…
شمارهٔ ۳۸
لب زخون ترکرده ام تلخ ست می در کام من کو حریفی تا کند خون جگر در جام من وعده وصلم به فردا داد اینم بس که یار این قدر دان…
شمارهٔ ۳۹
باز ای دل تازه در کوی بتی جا کردهای آن چه عمری خواستی امروز پیدا کردهای شکوه از کشتن بود فردا شهیدان تو را شکوه ما آن …
شمارهٔ ۴۰
زین نمی رنجم که بازم از مقابل رفته ای برده اند از کف دلت را از پی دل رفته ای گرچه دادی دین و دل زودست امید وصال راه عشقت…