غزلیات ناتمام

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۰

شعر

فهرست اشعار

مرا دلی ست که هرگز ندیدم او را شاد دلی سیاه تر از بخت اهل استعداد به خاک تیره هنرها نشانده اند مرا مرا ز دست هنرهای خویش…

کجا قاصد برم با نامه آن دلستان آید به بخت من صبا بی بوی گل از گلستان آید از آن نام تو دایم بر زبان دارم که گر یک دم شوم …

بخت تارم سایه ای گر بر شب تار افکند تا قیامت خور نقاب شب ز رخسار افکند بلبلم اما نصیبم این که بعد از مرگ هم باد نتواند ک…

دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر نمی دانم که آن بیهوده رنج از من چه دید آخر سیه کردم بدان خال سیه چشم و ندانستم که…

ناصِحا از عشق منع مکن بار دگر منع من کم کن که من کم کرده‌ام کار دگر

زان نبینم چشم خود کز گریه پرشد دامنش هرکه تر شد دامنش دیگر نمی بینم منش می دهد بر باد این گل حسن را تر دامنی گل در آتش ک…

از تو ممنونم اگر از مژه خون می‌ریزم گر غمت نبود خون این همه چون می‌ریزم خورده‌ام زخمی و تا گم نکند صیادم هر قدم قطره از …

چه سود ای باغبان از رخصت سیر گلستانم که گل ناچیده همچون گل زدستم رفت دامانم نه از بیم رقیبان امروز وصلش دیده می بندم که …

نشنیده‌ام مشکی چو آن زلف و نه جایی دیده‌ام در چین شنیدم مشک را در مشک چین نشنیده‌ام شب در ثریا ماه را دیدم به یاد آمد مر…

خوشم که جا به سر کوی دلستان دارم ره ار به بزم ندارم بر آستان دارم توکی زناز قدم می نهی زخانه برون بهر زه رشک بر آن خاک آ…

۳/۶