رباعیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
گر دور زمانه این چنین خواهد بود نااهل به اهل جانشین خواهد بود بحران اگر امتداد یابد چندی حال تو و من بدتر ازین خواهد بود
شمارهٔ ۱۹۲
جان چند گهی گوشه نشین خواهد بود دل مشعل آه آتشین خواهد بود گر طول کشد دوره فترت چندی حال تو و من بدتر از این خواهد بود
شمارهٔ ۱۹۳
آن را که درستی عمل، کیش بود زان کرده خوب، دشمن خویش بود هر کس که خطاکاری او بیش بود پیش همه کس در همه جا پیش بود
شمارهٔ ۱۹۴
ای کاش من و تو را کمی مدرک بود خودخواهی هر دو پر نبود اندک بود جای همه نامهای حزبی ای کاش این مردم خودپرست را مسلک بود
شمارهٔ ۱۹۵ - در مدح مستوفیالممالک
رسم و ره مستوفی اگر خوب نبود نزد همه کس این همه محبوب نبود هنگام زمامداری او باید از داخله و خارجه مرعوب نبود
شمارهٔ ۱۹۶
آن روز که در ارض و سما هیچ نبود جز طاعت حق مرام ما هیچ نبود ما راهرو طریق عرفان بودیم آن روز که نام رهنما هیچ نبود
شمارهٔ ۱۹۷
ای کاش به شهر شحنه را زور نبود ملت ز فشار ظلم مقهور نبود یک شمّه ز قانونشکنی میگفتم گر نامهٔ ما اسیر سانسور نبود
شمارهٔ ۱۹۸
گر شیخ ریا رند قدح نوش نبود گر شحنه شهر مست و مدهوش نبود یک شمه ز بی مهری او می گفتم گر مهر مرا بر لب خاموش نبود
شمارهٔ ۱۹۹ - سقوط کابینهٔ قوامالسلطنه
از دستِ تو گر دل ز غمت چاک نبود از طعنهٔ این و آن مرا باک نبود رازِ دلِ دوستان نمیکردم فاش گر نقشهٔ دشمنان خطرناک نبود
شمارهٔ ۲۰۰
ایکاش که جز رنگ صفا رنگ نبود مسکین ز غنی این همه دلتنگ نبود در بین بشر صلح و صفا داشت دوام سرمایه اگر مسبب جنگ نبود