رباعیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
سرمایه اغنیا اگر کار کند با زحمت دست کارگر کار کند جانم به فدای دست خون آلودی کز بهر سعادت بشر کار کند
شمارهٔ ۱۷۲
دستی که به پرده کعبه را دیر کند بیگانه خودی یگانه را غیر کند بیرون شده ز آستین شهر آشوبی از دست چنین بشر خدا خیر کند
شمارهٔ ۱۷۳
ملت چو شراب بی خودی نوش کند یا پند معاندین خود گوش کند هر عیب و هنر دید نمی آرد یاد هر خوب و بدی دید فراموش کند
شمارهٔ ۱۷۴
هر کس میِ بیحقیقتی نوش کند هر قول که میدهد فراموش کند یک رشته حقیقت آشکارا گفتم گر دولت ما به حرف حق گوش کند
شمارهٔ ۱۷۵
از عدل اگر وکیل توصیف کند روزنامه نگار مدح و تعریف کند زین پس به خلاف پیشتر جا دارد گر پارلمان ادای تکلیف کند
شمارهٔ ۱۷۶
آن کیست که پرده خطا چاک کند آسوده و شاد جان غمناک کند با حربه برنده قانون امروز از عدلیه قطع دست ناپاک کند
شمارهٔ ۱۷۷
هرگز دل من شکایت از غم نکند شادی ز مسرت دمادم نکند دانی که بود مرد هنرپیشه راست آنکس که ز بار غم کمر خم نکند
شمارهٔ ۱۷۸
عاقل که جز اقدام لزومی نکند غمناک دل غریب و بومی نکند داند که حکومتی نگردد ثابت تا تکیه بر افکار عمومی نکند
شمارهٔ ۱۷۹
آنانکه به قانونشکنی مشغولند پیش وکلا ز خوب و بد مسئولند آن روز که اعتماد مجلس شد سلب از شغل وزارت همگی معزولند
شمارهٔ ۱۸۰
آن قوم که با عاطفه و انسانند با قید اصول بنده احسانند چون نیست اصول اقل و اکثر همگی در چشم اصول بین ما یکسانند