غزلیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
در چمن تا قدِ سروِ تو برافراخته است روز و شب نوحهگری کار من و فاخته است بُرد با کهنهحریفیست که در بازیِ عشق هرچه را د…
شمارهٔ ۳۲
آن طایری که در قفس تنگ خانه داشت در دل کجا دگر هوس آب و دانه داشت دست زمانه کی کندش پایمال جور هر سر که پاس خدمت این آست…
شمارهٔ ۳۳
هرگز دلم برای کم و بیش غم نداشت آری نداشت غم که غمِ بیش و کم نداشت در دفترِ زمانه فتد نامش از قلم هر ملّتی که مردمِ صاحب…
شمارهٔ ۳۴
جان من تنها نه خوبان را صباحت لازم است غیر خوبی خوبرویان را ملاحت لازم است مرد با آزرم را در پیش مردم آب نیست تا دو نان …
شمارهٔ ۳۵
دل زارم که عمرش جز دمی نیست دمی بی یاد روی همدمی نیست بیاد همدم این یکدم تو خوش باش که این دم هم دمی هست و دمی نیست در ا…
شمارهٔ ۳۶
هر لحظه مزن در، که در این خانه کسی نیست بیهوده مکن ناله، که فریادرسی نیست شهری که شه و شحنه و شیخش همه مستند شاهد شکند ش…
شمارهٔ ۳۷
در شرع ما که قاعده اختصاص نیست حق عوام نیز قبول خواص نیست دیگر دم از تفاوت شاه و گدا مزن بگزین طریقهای که در آن اختصاص …
شمارهٔ ۳۸
این نیست عرق کز رخ آن ماه جبین ریخت خورشید فلک رشته پروین به زمین ریخت دیگر مزن از صلح و صفا دم که حوادث در خرمن ابناء ب…
شمارهٔ ۳۹
این دل ویران ز بیداد غمت آباد نیست نیست آبادی بلی آنجا که عدل و داد نیست وانشد از شانه یک مو عقده از کار دلم در خم زلفت …
شمارهٔ ۴۰
جهان نمای درستی، دل شکسته ماست کلید قفل حقیقت زبان بسته ماست مگو چه دانه تسبیح از چه پامالیم که عیب ما همه از رشته گسسته…