شمارهٔ ۱۲۰

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - رباعیات

هستی نبود، جز غم و رنج و تعبی

دروی نبود نشان ز عیش و طربی

شد هر که خلاص از خم این رشته عمر

می دان که گسیخت ریسمان عجبی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۹

بعدیشمارهٔ ۱۲۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید