ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۴۱
نی به میناکار دارم، نی به خم، نی با سبو ساقیا چندان بده ساغر که گویم بس، مده!
شمارهٔ ۶۴۲
چرخ نامرد است، اگر مردی ازو یاری مخواه خویش را در زیر بار یک جهان خواری مخواه تا توان از تلخ و شیرین جهان پرهیز کرد همچو…
شمارهٔ ۶۴۳
روز جزا برآیم، ساغر به کف نهاده شاید خدا ببخشد، از آبروی باده
شمارهٔ ۶۴۴
باز بر بال و پرم گرد هوس پیچیده بوی پرواز گرفتن به قفس پیچیده غیر ما جورکشی همره این قافله نیست ناله ماست که در گوش جرس …
شمارهٔ ۶۴۵
گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما واشود گر از سر ما، عقل چون دستار کهنه چون به تن پیری درآید، زیب و زینت را نشاید نقش …
شمارهٔ ۶۴۶
ز بس می روید امشب از چراغ ما گل شادی به دست عندلیبش می توان دادن چو گلدسته بدین رم کرده طالع، دامن وصلش چه سان گیرم جهد …
شمارهٔ ۶۴۷
پژمرده بود حسن بت دست رسیده رنگ گل ناچیده ندارد گل چیده گر مردمک از گریه به صد آب بشوید بیرون نرود نقش تو از پرده دیده
شمارهٔ ۶۴۸
شیشه بیار ساقیا، از پی هم پیاله ده زود نمی روم ز خود، باده دیرساله ده زمزمه ریزساز را، قلقل شیشه بشنوان دردکش خمار را، ن…
شمارهٔ ۶۴۹
دست رد بر ساغر صهبا منه بدعتی در قبله مینا منه صدهزاران چون تو بلبل دیده است دل به عهد آن گل رعنا منه کشتی ما را به ساحل…
شمارهٔ ۶۵۰
تن ما سرشته خون، دل ما چکیده غم چه عجب که در جوانی، قد ما شود خمیده دل ما ز دام آن گل، نکشد به سوی دیگر به قفس نشسته رنگ…