ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۴۱
کسی کو را نباشد طاقت یک میل ره رفتن دود چون سرمه صد میل از پی رم کرده آهویش به تعظیم صبا از جای خود یک مو نمی جنبد به جا…
شمارهٔ ۴۴۲
ای دل مزن گام هوس، چون نیست یک مو دسترس درطالع زلف است و بس، برگرد سر گردیدنش
شمارهٔ ۴۴۳
از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را تا گل مستی نچید از می دیدار خویش
شمارهٔ ۴۴۴
کسی نگفت که چون گل همیشه عریان باش گهی نمد چو ثمرهای نیمرس می پوش
شمارهٔ ۴۴۵
تا به کی باشی گرفتار امید؟ ناامیدی پیشه کن، آزاد باش
شمارهٔ ۴۴۶
شب در آغوش نظر بود سراپای تنش پیرهن بافتم از تار نگه بر بدنش کربلایی ست لب خشک صدف را غربت گوشمال عجبی داد جلای وطنش می …
شمارهٔ ۴۴۷
دلم از روی تو خوش، خاطرم از موی تو خوش وه چه خوش بودی اگر می شدم از خوی تو خوش هر بتی را دو سه چیزی ز سراپای خوش است بود…
شمارهٔ ۴۴۸
یار میان باز کرد، رو به کناری نشین سیرت حیرت بیار، صورت دیوار باش فتنه گر روزگار، گشته سحرخیز جنگ شب چو رسد، همچو تیغ، خ…
شمارهٔ ۴۴۹
رسید موسم دی، جام و شیشه پیش آور تهی ز گرمی می در هوای سرد مباش کریم، همت ناقص نمی کند به فقیر دلت چو داد خدا، ناامید در…
شمارهٔ ۴۵۰
جا در آتش کند از محرم و بیگانه خویش چون کمان هر که برون می رود از خانه خویش تا ز ما جغد نیفتد به ره در بدری گل تعمیر نبر…