غزلیات
از مجموعه اشعار امیر شاهی سبزواری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
ای بیخبر از گریهٔ خونینجگری چند باز آی، که در پای تو ریزم گهری چند سوز دل عشاق چه دانند که چونست بگریخته از داغِ بلا ب…
شمارهٔ ۷۲
جان به یاد تو یاد کس نکند دل ز غم خوردن تو بس نکند به فراق تو خو کنم ناچار بختم ار با تو همنفس نکند اگر این بار جان برم …
شمارهٔ ۷۳
بیدلان کوی تو مقام کنند با غمت ترک ننگ و نام کنند نازنینان شهر، هر روزی فتنه از نرگس تو وام کنند من که خوارم بکوی تو چه …
شمارهٔ ۷۴
عید شد، خوبان به عزم مجلس و می میروند دردمندان راه میپرسند و از پی میروند گر به گشتی میرود، تنها خوشست آن آفتاب قاصد…
شمارهٔ ۷۵
فصل نوروز است و خلقی سوی صحرا میروند بینصیب آنانکه در می قول مطرب نشنوند رخ نمودی، مردمان را چشم بر ابروی تست عید شد، …
شمارهٔ ۷۶
به زنجیر زلفت دل ماست در بند ز سر رشته عقل بگسسته پیوند رقیبا، مران از در دوست ما را که بینند سگ را بروی خداوند به توبه …
شمارهٔ ۷۷
پیکان غمزه را چو بتان آب میدهند اول نشان به سینه احباب میدهند خاک رهش به مردم آسوده کی رسد کاین توتیا به دیده بیخواب …
شمارهٔ ۷۸
وقت گل، خوبان چو بزم عیش در صحرا نهند عاشقان را تازه داغی بر دل شیدا نهند نازنین را عشق ورزیدن نزیبد، جان من شیرمردانِ ب…
شمارهٔ ۷۹
خوبرویان چو خدنگ نظری بگشایند بسر هر مژه خون از جگری بگشایند پرده دار حرم از دردکشان فارغ و ما چشم بنهاده که از غیب دری …
شمارهٔ ۸۰
سرو تو مگر ز پا نشیند کاین دل نفسی بجا نشیند من بودم و دل، تو بردی آن نیز خود گو که غمت کجا نشیند؟ هر کس که شبی نشست با …