غزلیات
از مجموعه اشعار امیر شاهی سبزواری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
تلخ است بی‌تو صبر، دل غم فزوده را نتوان چشید داروی ناآزموده را ای ناله همدمی کن و از آب چشم من بیدار ساز دیده بختِ غُنود…
شمارهٔ ۱۲
بسوخت آتش عشق تو بی‌گناه مرا بدوخت ناوک چشمت به یک نگاه مرا به شمع نسبت بالای دلکشت کردم روا بود که بسوزی بدین گناه مرا …
شمارهٔ ۱۳
خرابیم، از دل ای بی‌رحم گه‌گه یاد کن ما را سگ کوی توییم، آخر به سنگی شاد کن ما را دلم بار دگر لاف علامی می‌زند جایی بیا …
شمارهٔ ۱۴
زلف تو در کمند جنون می‌کشد مرا خوش‌خوش به کوی عشق درون می‌کشد مرا هرجا که می‌گریزم از این فتنه، ناگهان عشقت عنان گرفته ب…
شمارهٔ ۱۵
ای در بهار حسن تو گل‌ها و لاله‌ها وی لاله را ز رشک تو پرخون پیاله‌ها بی‌چاشنی درد تو هست آب زندگی زهری که دهر می‌دهدم در…
شمارهٔ ۱۶
دلم گر داشت وقتی خرمی‌ها چو عشق آمد گذشت آن بی‌غمی‌ها خزان غم کنون تاراج فرمود ز گلزار امیدم خرمی‌ها شب هجرم فکند از همد…
شمارهٔ ۱۷
کجایی ای ز رویت لاله را ناب بهار خرمی بگذشت، دریاب لبت با آن دو زلف و رخ چه نیکوست خوش آید باده در شبهای مهتاب دلا احرام…
شمارهٔ ۱۸
سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت که به تیغ مژه در هر جگری چاک انداخت چند گاهی دلم از داغ بتان ایمن بود باز عشق آمد…
شمارهٔ ۱۹
خطت که سبزه بر اطراف یاسمین انداخت چه خون که در جگر نافه‌های چین انداخت دلم که داشت تمنای خاکبوس درت به عاقبت سخن خویش ب…
شمارهٔ ۲۰
خطت بر لاله تر مشک چین ریخت بنفشه در کنار یاسمین ریخت صبا گردی که برد از آستانت عروس غنچه را در آستین ریخت گل از خوبی هم…