غزلیات
از مجموعه اشعار امیر شاهی سبزواری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
هر کسی پهلوی یاری به هوای دل خویش ما گرفتار به داغ دل بیحاصل خویش چند بینم سوی خوبان و دل از دست دهم وقت آنست که دستی ب…
شمارهٔ ۱۱۲
هر که کوی تو ساخت مسکن خویش خون خود میکند بگردن خویش دانه خال پیش رخ بنمای تا گل آتش زند به خرمن خویش شمع، پروانه را بسو…
شمارهٔ ۱۱۳
پرده بگشا ز روی چون مه خویش که بجانم ز بخت گمره خویش میکشد سرو، پیش بالایت شرمساری ز قد کوته خویش مینوازم چو چنگ در بر خ…
شمارهٔ ۱۱۴ - استقبال از کمال خجندی
کنون که موسم عیش است و باده گلرنگ چو عندلیب غزلخوان به باغ کن آهنگ زمان سرخوشی آمد، پیاله پر میدار که لاله ساغر خالی هم…
شمارهٔ ۱۱۵
من که چون شمع از غمت با سوز دل در خندهام نیست تدبیری به غیر از سوختن تا زندهام همچو مجمر، سینهای پرآتش و انفاس خوش هم…
شمارهٔ ۱۱۶
اگر چه خاک درت ز آب دیده گل کردم خوشم که سینه به داغ تو متصل کردم زمانه روزی من کرد گریه های فراق ز بسکه خنده بر افتادگا…
شمارهٔ ۱۱۷
ای خسته ز تو روان مردم چشم تو بلای جان مردم از سیل دو چشم من به کویت ویران شده خان و مان مردم تا رفته سمند او به جولان ا…
شمارهٔ ۱۱۸
بیک کرشمه که بر جان زدی، ز دست شدم دگر شراب مده ساقیا، که مست شدم ره صلاح چه پویم، چو عشق ورزیدم؟ به قبله روی چه آرم، چو…
شمارهٔ ۱۱۹
چو نتوانم که در خیل غلامانت کمر بندم روم در کنج محنت در بروی خویش در بندم من آن صیدم کز آهوی تو در دل تیرها دارم گرم دول…
شمارهٔ ۱۲۰
مهی شد کان رخ زیبا ندیدم نشانی زان گل رعنا ندیدم شبی دیدم سر خود پیش پایت ز شادی پیش زیر پا ندیدم تو تا ننمودی آن رخ، بو…