رباعیات

از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲

شعر

فهرست اشعار

عشقت که به دل گرفته‌ام چون جانش دردست و به صبر می‌کنم درمانش وز غایت عزت که خیالت دارد در خانهٔ چشم کرده‌ام پنهانش

خط تو که ننوشت کسی زآن‌سان خوش چون شمع وصال در شب هجران خوش آورد به بنده شاهدی خوش گرچه شاهد که خط آرد نبود چندان خوش

ای من همه بد کرده و دیده ز تو نیک بد گفته همه عمر و شنیده ز تو نیک حد بدی و غایت نیکی این است کز من به تو بد، به من رسید…

ای کرده غم عشق تو غمخواری دل درد تو شده شفای بیماری دل رویت که به خواب‌ در ندیده‌ست کسش دیده نشود مگر به بیداری دل

بر کردهٔ خویشتن چو بگمارم چشم بر هم زدن از ترس نمی‌یارم چشم این دیدهٔ شوخ بین که من چندین سال بد کردم و نیکی از تو می‌دا…

دل را چو به عشق تو سپردم چه کنم دل دادم و اندوه تو بردم چه کنم من زنده به عشق توام ای دوست ولیک از آرزوی روی تو مردم چه …

ای سلسلهٔ عشق تو اندر پایم بندیست ز گیسوی تو بر هر پایم این شعر اگر بدستت افتد روزی گردن مکش و بنه سری بر پایم

گر زان توام هر دو جهانم بستان باکی نبود سود و زیانم بستان باز آی به پرسش و ببین چشم ترم لب بر لب خشکم نه و جانم بستان

ای جوهر دینت به زر و سیم گرو با نقد نبهره نزد صراف مرو رو سکه بدل کن که در آن دارالضرب این ناسره دینار تو نرزد به دو جو

ای نور تو آمده نقاب رخ تو خورشید زکاتی ز نصاب رخ تو هر دل که هوای تو بر او سایه تو فگند در ذره ببیند آفتاب رخ تو

۲/۳