غزلیات
از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۶۱
ای لب لعل ترا بنده بجان شیرینی لب نگویم که شکر نیست بدان شیرینی نام لعل لب جان بخش تو اندر سخنم همچنانست که درآب روان شی…
شمارهٔ ۵۶۲
ای گرفته زحدیث تو جهان شیرینی از تو در کام دل ودر لب جان شیرینی شکر و شهد مرا بهر غذای دل وجان در لب لعل تو دادند نشان ش…
شمارهٔ ۵۶۳
به حال خود چو نظر کردم از تو میپرسم که هیچ باشد ازین صعبتر بلایی؟ نی گریز از تو و جز تو گریزگاهی نیست شکایت از تو و غیر…
شمارهٔ ۵۶۴
دی بامداد آن صنم آفتابروی بر من گذشت همچو مه اندر میان کوی خورشید در کشیده رخ از شرم طلعتش زآن سان که سایه درکشد از آفت…
شمارهٔ ۵۶۵
ای نو عروس حسن ترا آفتاب روی مه را ز شرم عارض تو در نقاب روی بهر نظاره رخ چون ماه تو سزد گر بر درت چو حلقه نهد آفتاب روی…
شمارهٔ ۵۶۶
زاندیشه تو که هست جان در وی دل چون قفس است و طوطیان در وی در نعت تواند طوطیان یک یک همچو لب تو شکر فشان در وی هر دل که غ…
شمارهٔ ۵۶۷
چو دست و روی بشویی ودر نماز شوی دل از دو کون بشو تا محل راز شوی درین مغاک که خاکش بخون بیالودند در آب دست مزن ورنه بی نم…
شمارهٔ ۵۶۸
نگاری کز رخ چون مه کند بر نیکوان شاهی بهشتست او که اندر وی بیابی هرچه می خواهی اگرچه عاشقانش را بهشت اندر نظر ناید غلام …
شمارهٔ ۵۶۹
مرا باز اتفاق افتاد عشق سرو بالایی که حسنش مجلس افروزست و رویش عالم آرایی مرا سلطان حسنش گفت اگر از بهر ما داری دلی پرخو…
شمارهٔ ۵۷۰
اگر خورشید و مه نبود برین گردون مینایی تو از رو پرده برگیر و همی کن عالم آرایی سزای وصف روی تو سخن در طبع کس ناید که در …