غزلیات
از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۹۱
نبات خطت گرد لب رسته چیست زمرد ز لعلت شکرچین شده از اندام تو هست پیراهنت شب و روز حمال نسرین شده بنفشه خطی روی تو گلشنی …
شمارهٔ ۴۹۲
ای خرد با عشق تو تنگ آمده حسن با روی تو همرنگ آمده با تو جانی هست ازمعنی حسن قالب صورت برو تنگ آمده برطرب رود جمالت حسن …
شمارهٔ ۴۹۳
تویی از اهل معنی بازمانده چنین از دین به دنیی بازمانده بدین صورت که جانی نیست دروی مدام از راه معنی بازمانده زمعنی بی خب…
شمارهٔ ۴۹۴
شکر لبی که مرا جان دهد بهر خنده دلم ربود بدان پسته شکر خنده رخش بگاه نظر گلشنیست در نوروز لبش بوقت سخن غنچه ییست در خنده…
شمارهٔ ۴۹۵
خداوندا نگارم را بمن ده نگارم را خداوندا بمن ده فلان را از میان جمله خوبان خداوندا کرم فرما بمن ده من از هستی خود سیر آم…
شمارهٔ ۴۹۶
تو می روی و مرا نقش تست در دیده بیا که سیر نمی گردد از نظر دیده از آن چراغ که در مجلس تو برمی شد بجای سرمه کشیدیم دوده د…
شمارهٔ ۴۹۷
ای نکو رو مشو از اهل نظر پوشیده آشکارا شو ودر ما منگر پوشیده ای که در جلوه گه حسن تو چون طاوسی دیگران پای سیاهند بپر پوش…
شمارهٔ ۴۹۸
ای چو جان صورت خود را ز نظر پوشیده عشق تو دردل و جان کرده اثر پوشیده همه لطفی و از آن می نکنندت ادراک همه جانی تواز آنی …
شمارهٔ ۴۹۹
ای بنور رخ تو روی قمر پوشیده بضیای تو شده چهره خور پوشیده دوست درباطن معنی طلبان چون جانست باثر ظاهروپیدا زنظر پوشیده ای…
شمارهٔ ۵۰۰
ای پیشِ تو ماه آسمان خیره وز روی تو آبِ روشنان تیره در چشمِ تو روی مردمی پیدا در روی تو چشمِ مردمان خیره بر دُرج دُرت ز …