غزلیات
از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۰۱
ای که در باغ نکویی به تو نبود مانند گل به رخسار نکو سرو به بالای بلند هیچکس نیست ز خوبان جهان همچون تو هرگز استاره به خو…
شمارهٔ ۲۰۲
هر که یک شکر از آن پسته دهان بستاند از لبش کام دل وقوت روان بستاند زآن شهیدان که بشمشیر غمش کشته شدند ملک الموت نیارست ک…
شمارهٔ ۲۰۳
نه اهل دل بود آن کو دل از دلبر بگرداند ز سگ کمتر بود آنکس که رو زین در بگرداند مرا دل داد ار دلبر نتابم رو نه پیچم سر گد…
شمارهٔ ۲۰۴
دلی کز وصل جانان بازماند تنی باشد که از جان باز ماند نگارینا منم بی روی خوبت شبی کز ماه تابان باز ماند چه باشد حال آن بی…
شمارهٔ ۲۰۵
عاشقانی که مبتلای تواند پادشاهند چون گدای تواند حزن یعقوبشان بود زیرا هر یک ایوب صد بلای تواند گرچه دارند در درون صد درد…
شمارهٔ ۲۰۶
مقبل آن قومی که با تو عشق دعوی کرده اند وز دو عالم قصد آن درگاه اعلی کرده اند روضه مأوی نمی خواهند و نخلستان خلد بینوایا…
شمارهٔ ۲۰۷
آخر ای سرو قد سیب زنخدان تا چند دل بیمار من از درد تو نالان تا چند از پی یافتن روز وصالت چون شمع خویشتن سوختن اندر شب هج…
شمارهٔ ۲۰۸
چه مرد عشق تو باشند خودپرستی چند ببین چه لایق این ذروه اند پستی چند اگر پرستش یارست عشق را معنی چگونه یار پرستند خودپرست…
شمارهٔ ۲۰۹
چو عاشقان تو عیش شبانه می کردند می صبوحی اندر چمانه می کردند بنام تو غزل عاشقانه می گفتند بیاد تو طرب عارفانه می کردند خ…
شمارهٔ ۲۱۰
مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند پیش آن روی نکو صورت بر دیوارند گل رخسار ترا میوه جمال و حسنست وین نکویان همه بی میوه چو …