غزلیات
از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
مه نکویی زروی او دارد شب سیاهی زموی او دارد خود بدین چشم چون توان دیدن آنچه از حسن روی او دارد از سر کوی او بکعبه مرو کع…
شمارهٔ ۱۶۲
در حلقه زلف تو هر دل خطری دارد زیرا که سر زلفت پر فتنه سری دارد برآتش دل آبی از دیده همی ریزم تا باد هوای تو برمن گذری د…
شمارهٔ ۱۶۳
اندرین شهر دلم سرو روانی دارد که ز شکر سخن از پسته دهانی دارد چون خرامد نکند هیچ نظر از چپ و راست نیست آگه که بهر سو نگر…
شمارهٔ ۱۶۴
خرم آن جان که به رویت نگرانی دارد وز هوای تو دلش گنج نهانی دارد عشق با مرده نیامیزد و او زنده دلست که تعلق به رخ خوب تو …
شمارهٔ ۱۶۵
عشق از هستی کس عین و اثر نگذارد هیچ صاحب خبری را بخبر نگذارد عشق سلطان غیورست و چو ملکی گیرد اندر آن مملکت از غیر اثر نگ…
شمارهٔ ۱۶۶
دل برد از من دلبری کآرام دلها میبرد خواب و قرار عاشقان زآن روی زیبا میبرد جانان بدان زلف سیه حالم پریشان میکند یوسف …
شمارهٔ ۱۶۷
گرترا بی عشق ازین سان زندگانی بگذرد وینچنین بی حاصل ایام جوانی بگذرد زآن همی ترسم که با صد تیرگی مانند سیل در جهان خاکت …
شمارهٔ ۱۶۸
نگار من چو اندر من نظر کرد همه احوال من بر من دگر کرد بپرسش درد جانم را دوا داد بخنده زهر عیشم را شکر کرد ز راه دید ناگه…
شمارهٔ ۱۶۹
بر صفحه رخسار تو آنکس که نظر کرد خط تو چو اعراب دلش زیر و زبر کرد آنرا که دمی دیده دل گشت گشاده چشم از همه در بست و بروی…
شمارهٔ ۱۷۰
بر صفحه رخسار تو آنکس که نظر کرد خط تو چو اعراب دلش زیر و زبر کرد آنرا که دمی دیده دل گشت گشاده چشم از همه در بست و بروی…