الباب الثامن ذکرالسطان یستنزلالامان
از مجموعه اشعار سنایی غزنوی در حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه
فهرست اشعار
بخش ۲۱ - حکایت در عفو پادشاه
آن شنیدی که گفت نوشروان مطبخی را به وقت خوردن نان چون برو ریخت قطرهای خوردی گفت هیهات خون خود خوردی زین گنه مر ترا بخوا…
بخش ۲۲ - اندر معنی بیداری ملوک و سلاطین و حفظ و بخشش ایشان
شاه محمود زاولی به شکار رفت روزی ز روزگار بهار با گروهی ز خاصگان سپاه کرد نخچیر شاه داد پناه از برِ شاه آهویی برخاست که …
بخش ۲۳ - فی حفظ اسرارالملک و کفایته و کتمانه
با سلاطین چو گفت خواهی راز وقت آنرا بدان چو وقت نماز کن مراعات شاهِ بدخو را چون زن زشت شوی نیکو را شه چو بر داردت فکندش …
بخش ۲۴ - در پند و نصیحت پادشاه گوید
همه خلق آنچه ماده وانچه نرند از درون خازنان یکدگرند گر دهی نیک نیک پیش آرند ور کنی بد بدی نگهدارند زانکه از کوزه بهر عاد…
بخش ۲۵ - در حلم پادشاه و احتمال از زیردستان
بشنو تا ابوحنیفه چه گفت صفّهٔ عقل خویش را چون رُفت که سفیهی چو داد دشنامش گشت خامش ز گفتن خامش گفت از این ژاژ او چه آزار…
بخش ۲۶ - در عدالت و ستم ناکردن
شاه چون بستد از رعیّت نان نقد شد کلّ من علیها فان از رعیّت شهی که مایه ربود بُن دیوار کَند و بام اندود نان خشکار را ز من…
بخش ۲۷ - حکایت اندر کار نادانی و بیسیاستی پادشاه
به نقیبی بگفت روزی امین که بران صد پیاده در صف کین او حدیث امین به جای بماند بشد و صد سوار در صف راند چون چنان دید گرم گ…
بخش ۲۸ - فی تقلیدالملک
کس به تدبیر سفله ملک نراند نامه در نور برق نتوان خواند رای کم عقل نور برق بُوَد خاصه جایی که بیم غرق بُوَد شاه تا زفت و …
بخش ۲۹ - در بینوایی و فقر دبیران گوید
ور دبیر از تو بینوا باشد دان که تدبیرها خطا باشد هرکجا کور دیدبان باشد لاجرم گرگ سر شبان باشد عقل خندد به زیر دامن در ب…
بخش ۳۰ - اندر رادی و حسن سیرت پادشاه
سال قحطی یکی به کسری گفت کابر بر خلق شد به باران زُفت گفت کانبارخانه بگشادیم ابر گر زفت گشت ما رادیم صبحوار از پی ضیا ب…