الباب الثامن ذکرالسطان یستنزل‌الامان
از مجموعه اشعار سنایی غزنوی در حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه
فهرست اشعار
بخش ۱۱ - حکایت در عدل سلطان
گفت روزی حکایتی پیری که مرا بُد نشانهٔ تیری کاندر آن روزگار شاهی بود عالم عدل را پناهی بود داد و انصاف و عدل گستردی هرکس…
بخش ۱۲ - در خون ناحق ریختن حکایت مأمون
چون تبه شد خلافت مأمون ریخت مر خلق را به ناحق خون کرد بر آل برمک آن بیداد کهکسی زان صفت ندارد یاد یحیی بیگناه را چو بکشت…
بخش ۱۳ - التمثّل فی عصمة قتل المظلوم
همچنین شاه ماضی با جود ناصرِ دین سرِ کرم مسعود گشت بر بوالحسین میمندی متغیر ز چونی و چندی رفع کردند مر ورا در کار از شیا…
بخش ۱۴ - حکایت در حلم و بردباری نوشیروان
حاجبی بُرد جام نوشروان دید آن شاه و کرد ازو پنهان دل خازن ز بیم شه برخاست جام جُستن گرفت از چپ و راست خازن از بیم جان خو…
بخش ۱۵ - در عدل پادشاه و صفت آن
عدل کن زانکه در ولایت دل دَرِ پیغمبری زند عادل در شبانی چو عدل کرد کلیم داد پیغمبریش اله کریم تا شبانی نکرد بر حیوان کی …
بخش ۱۶ - حکایت در عدل و سیاست و جود پادشاه
روزی از روزها به وقت بهار رفت محمود زاولی به شکار دید زالی نشسته بر سرِ راه رویش از دود ظلم گشته سیاه بر تن از ظلم و جور…
بخش ۱۷ - حکایت
شحنه‌ای در دهی شبی سرمست پای مرغ معلّمی بشکست روز دیگر معلّم بی‌دین پیش بت رفت تا کند نفرین وین سخن گشت منتشر در ده باز …
بخش ۱۸ - فی معانی القاضی الجاهل الظالم
آن شنیدی که در دهی پیری خورد ناگه ز شحنه‌ای تیری رفت در پیش قاضی آن درویش گفت بنگر مرا چه آمد پیش شحنه سرمست بود در میدا…
بخش ۱۹ - در کفایت و رای پادشاهی
شاه شاهان یمینِ دین محمود که جهان را به عدل بُد مقصود شاه غازی یمین دین خدای که بُد او در زمانه بار خدای یافته دین احمد …
بخش ۲۰ - حکایت اندر حلم و سیاست و تحمّل پادشاه از رعیت
گفت یک روز کوفیی به هشام کای ز ما همچو شیر خون آشام زنده باشیم جان ما تو خوری چون بمیریم مال ما تو بری شد از این دست جور…