قطعات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قطعه شمارهٔ ۱۰۱
شتر وابچه دیار عرب کرد قیتولهای مردم پر نفس من نیز رغبتی میکرد گفتم ای نفس فی السلامه مر شتر وابچه عرب چه کنی مه دیار ع…
قطعه شمارهٔ ۱۰۲
خسرو اخاک درگه تو مرا از غبار ذر ور نیکوتر لیک در حالتی چنین که منم غیبتم از حضور نیکوتر حال چشمم بدست دور از تو چشم بد …
قطعه شمارهٔ ۱۰۳
اگر هزار گنه بندهای کند نبود چنان بزرگ که اندک جریمه سرور ستارگان همه در گرد شند بر گردون گرفت نیست بران جمع جز که بر م…
قطعه شمارهٔ ۱۰۴
پریر روز به حمام در فقیری را به فحش و زجر فرو شست خواجه مغرور فقیر رفت که پاش چو سنگ بوسه دهد چو شانه ریش گرفتم که دور ن…
قطعه شمارهٔ ۱۰۵
آنکه از کبر، یک وجب میدید از سر خویش تا به افسر هور وانکه میگفت شیر معرکهام دولت شاه ساخت او را کور قوت الظهر پشت او …
قطعه شمارهٔ ۱۰۶
ای شهنشاهی که از بهر صلاح مملکت آهنیت خود تاج سر شد و مرکب سریر در جهانداری نظیرت دیده گردون ندید در جهانداری همه چیزت م…
قطعه شمارهٔ ۱۰۷
کرا مجال بود کز زبان همچومنی حکایتی برساند به بارگاه وزیر زمین ببوسد و بعد از دعا خطاب کند که ای جناب تو والاتر از سپهر …
قطعه شمارهٔ ۱۰۸
عاشثی شمعا از آن رو چون منت چهرهای زردست و چشم اشک پاش ورنهای عاشق چرا بی علتی هر شبی بیماری و صاحب فراش عادتی داری که…
قطعه شمارهٔ ۱۰۹
خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود داد حبی مسلهم فرزند مردود حبش تا به هر مجلس که بنشینم روانی میرویم بر سر و بر سبلت…
قطعه شمارهٔ ۱۱۰
از آبله جرب تن من شاخی است که غنچه گشت بارش هر عضوی و صد هزار غنچه هر غنچه و صد هزار خارش