پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

قطعه شمارهٔ ۱۰۹

از سلمان ساوجی در دیوان اشعار - قطعات

خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود
داد حبی مسلهم فرزند مردود حبش
تا به هر مجلس که بنشینم روانی می‌رویم
بر سر و بر سبلت و بر ریش مردود حبش
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید