غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
بیار می که غمم باز در هجوم گرفت دل شکسته ام از عادت و رسوم گرفت به نامه هرچه رقم می کنم پریشان است حساب کار مرا عقل ازین…
شمارهٔ ۱۳۲
میخانه ی ما چون طرب آبادِ بهار است از برگ گلش خشت چو بنیادِ بهار است گل کرد جنونم ز رگ و ریشه به صد رنگ اینها همه از لطف…
شمارهٔ ۱۳۳
در چمن چون لاله می بیباک میباید گرفت سایهٔ دستی ولی از تاک میباید گرفت گر گلابی لایق پیراهنم خواهد کسی گل ندارد، از خ…
شمارهٔ ۱۳۴
مهر و کین تو هر دو مطلوب است خوب هر کار می کند خوب است حرف عشق است نقش جبهه ی ما این چه مضمون و این چه مکتوب است ما و بی…
شمارهٔ ۱۳۵
دلم نگاه ترا سخت آشنا دیده ست ولی نمانده به یادش که در کجا دیده ست به چشم من چه عجب گر ز ناز ننشیند غبار کوی تو چون سرمه…
شمارهٔ ۱۳۶
بر من هوای بزم تو بسیار غالب است با طالعی که از می توفیق تایب است خوبان به خاطر آنچه رسانند، می رسد بت را ز دعویی که کند…
شمارهٔ ۱۳۷
نوبهار است و چمن در پی سامان گل است ابر بر روی هوا، دود چراغان گل است بس که گل سر زده از هر سر خار ماهی کوچه ی موج به در…
شمارهٔ ۱۳۸
دل از هوای صحبت جانانه پر شده ست یک کس درون نیامده و خانه پر شده ست هر کس برای خود سر زلفی گرفته است زنجیر ازان کم است ک…
شمارهٔ ۱۳۹
بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است دل مرا چون کاسه ی دریوزه از صد جا پر است در دلم خوناب حسرت هست اگر در دیده نیست …
شمارهٔ ۱۴۰
در سر کوی تو ما را بینوایی بهتر است گر نباشد در حنا دست گدایی بهتر است مشرب ما ترک شمع از خاطر پروانه کرد آشنایی پیش ما …