پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۹۴۸
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۱۲۱

دارد حذر ز فتنه ی او هر که عاقل است همچون شراب کهنه، جهان پیر جاهل است هر چیز شد حجاب تماشای او مرا آتش زنم بر آن، همه گ…

۱۲۱

شمارهٔ ۱۲۲

آمد بهار و ابر هوادار ما شده ست تا رفته می ز شیشه به ساغر، هوا شده ست بلبل سواد خوان گلستان شد و هنوز قمری همین به حرف ا…

۱۲۲

شمارهٔ ۱۲۳

تا سحر امشب شراب ناب می‌باید گرفت خون‌بهای شمع از مهتاب می‌باید گرفت عمر صرف باده کردی، روی در میخانه کن هرچه آبش برده، …

۱۲۳

شمارهٔ ۱۲۴

صد نشان خاک مرا از اثر عصیان است یکی از جمله ی آنها گل نافرمان است زان درین بحر خموشند حقایق دانان که حبابی چو برآورد نف…

۱۲۴

شمارهٔ ۱۲۵

درین بساط که نقشی به مدعا ننشست کسی به پیش نیامد که بر قفا ننشست کدام تخت نشین یک سبق ز عشق تو خواند که همچو طفل دبستان …

۱۲۵

شمارهٔ ۱۲۶

خزان ببین که چمن را چگونه جان داده ست بهار رفته و جا را به این خزان داده ست ز برگ های خزان هر نهال شاخ زری ست چه کیمیاست…

۱۲۶

شمارهٔ ۱۲۷

چشم من حلقه‌ای از سلسلهٔ دست من است دانهٔ مرغ دلم آبلهٔ دست من است وادی چاک که از جیب بود تا دامن در ره شوق تو یک مرحلهٔ…

۱۲۷

شمارهٔ ۱۲۸

گدای کوی خراباتم و غمم این است که باده آتش سوزان و کاسه چوبین است مزاج باده پرستان گرفته ام در عشق به جان ازان نبود رغبت…

۱۲۸

شمارهٔ ۱۲۹

جهان بر خود مرا واله گرفته ست مرا خود دل ز شهر و ده گرفته ست به خاک این چمن، تهمت چه بندم غبار از خود دلم چون به گرفته س…

۱۲۹

شمارهٔ ۱۳۰

می‌شناسم چشم او را، طرفه مست کافری‌ست دیده‌ام مژگان شوخش را، عجب تیرآوری‌ست قوت بازوی غم را بین کزو عاجز شده‌ست می که هر…

۱۳۰
۱۳/۹۵